Crashpad Dummies

Whoeha!!

2011-07-19T15:31:00.003+02:00

Nice way to break the silence.

Bleau Sessions 2010 from Flo on Vimeo.

Video Fontainebleau - Chasseur de prises

2011-07-14T10:23:00.000+02:00

For me this could be a standard for 7a, nice, technical, good holds, but it stays just hard enough, should be on everyone's list who comes to Fontainebleau.

Chasseur de Prises (7a)

Video Fontainebleau - Le Chaînon Manquant (avec l'arête)

2011-07-11T11:59:00.000+02:00

Third weekend in a row i didn't get in the forest, the withdrawal symptoms are starting to kick in. No time to climb or train, i think i'm gonna need some "getting back in shape weekends" to be sure i can pull some hard stuff in autumn.
Maybe i'll find an 8th grade boulder like this one, it's all about balance and movement, not about strenght. If they were all like this i'm sure i could climb hard till i'm 60, but unfortunately it isn't so. It's probably a 7b i can repeat as much as i want to, the movement is just right for me, it feels natural. Top class boulderproblem, one of many in Rocher Canon.

Le Chaînon Manquant (avec l'arête) (7b)

Video Fontainebleau - La Mare droite

2011-07-06T21:27:00.000+02:00

It has become a real classic power-boulder in Fontainebleau, not to try on your own if you don't want to loose a big peace of skin. I've seen some nasty falls with the tree in your back, even not without risk for the spotters on the ground. Once i had my hand between the tree and the back of my climbing partner when he fell down, instant pain and blood ensured.

La Mare droite (7b)

Video Fontainebleau - Ordalie

2011-07-05T18:39:00.000+02:00

It was Nico's project for the day, but it didn't turn out the way he thought it would. Suddenly the batteries were empty and he had to wait till a few weeks ago to finish it off. I just repeated the boulder for the video, and it felt so easy (that moment). For me things went great that day, do you know the feeling when every climb feels like a walk in the park?

Ordalie (7a)

Summer destination?

2011-07-01T23:27:00.002+02:00

Bouldering in Finland: Åland from Walker Kearney on Vimeo.

June Dose of Font

2011-07-01T10:52:00.000+02:00

Always something to watch out for.

June Dose of Font 2011 from neil hart on Vimeo.

Well what a month this has been, the weather has been hot and humid, sorry about the short video, but I have sold all my cameras and invested in a new dslr :) so I only had a couple of days worth of footage. The routes are good mind...

Sorry Daniel about the snake footage :)

Enjoy................

Music:
Filling Up The City Skie - Who loves me

Routes in order:

Le Bout du Monde 7a
yoguignol 7b
Le Lepreux direct 7a
Le Chainon Manquant 7b
Mucho Bueno assis 7a
La Barre Fixe 7b+
Les Copains d'Abord direct 7a+

Keep cool!

2011-06-29T23:33:00.001+02:00

Somehow difficult in this weather, but this guy stays very cool.

Mode Highball{Bleau} from PM on Vimeo.

Video Fontainebleau - Comme il vous Plaira

2011-06-29T10:52:00.000+02:00

We thought we climbed Comme il vous Plaira, as the description says "exit right of the prow", and it felt like a logic way to climb the boulder. But when you take a look at the picture on Bleau.Info you will see that the boulder goes just right of the prow. Looking at all the magnesium on the holds i think we are not the only ones who made that mistake. So maybe it is not a bad idea to mention the variation, as it is too logic to follow the underclings and exit just above. Grade should be around 6c/7a, the first move is quite hard and the rest is not for free.

Comme il vous Plaira droite (6c/7a)

Video Fontainebleau - Rêveries Solitaires

2011-06-28T11:06:00.000+02:00

If you're gonna try Ordalie, be sure to check this one out too. A bit harder than Ordalie with nice moves to get around the corner. The exit is in a 5b slab, but it doesn't feel like a 5b when you get there.

Rêveries Solitaires (7a+)

Fire in the forest!!

2011-06-28T00:06:00.000+02:00

I got some bad reactions about the picture with the campfire, so just to set something straight.
The picture was taken at the camping of Grez-sur-Loing, not in the forest of Fontainebleau, on a parking or at a bivouac. I always thought it was not forbidden on the camping ground (but i could be wrong).

And btw., If you see some people making fire in the forest, hit some sense in there heads

Tripreport Fontainebleau 25/26-06-2011

2011-06-27T10:42:00.001+02:00

The heat is on.
Saterday,
start of the vacation, but there is almost no traffic on the road, so in 3u30min we (Nico and i) are at the parkinglot of Cassepot. There are 24 Belgian cars parked, it's the weekend of Bleau Roots, an inatiative from climbinghall Bleau to give their members an organized weekend in Fontainebleau, probably lots of work, but also lots of fun.
Most of them are climbing in Saint Germain, but we are starting in Cassepot where we meet Renaat and the rest of the "stronger" climbers. Temperature is already going to its 30°, so the warm up goes quick and we can start with the serious work.
Nico and Renaat are climbing "Grot'esque (7a+), i'm repeating the boulder (i did the boulder 8 years ago), and want to try the sitstart. The difficulty seems to be not to touch the boulder behind you, a bit too difficult because i give up very fast.
A few of the guys are climbing "Crampe in the Ghetto assis" (7a/7a+), and Ondée assis (6c/7a), while i am trying "Banzaï en départ bas" (7a+), probably one of the ugliest boulders recently opend. I don't get my motivation high enough to fight for it, maybe next time.
We move to the other side of the road and Saint Germain.
In "Le Décapsuleur" (7a) seems to be a piece of the undercling missing, i hope that is the reason why no one of us realy makes a good attempt.
Our next stop is at "Diagonale des Fous" (7a), first trying the straight exit "Fenêtre des Lancements" (7a+/7a). No luck in the straight exit, maybe too morpho, but after a serious battle Renaat and i can climb Diagonale des Fous, hard work in this heat.

The last one of the day is "Éjection Précoce" (7a+), a nice dyno i already did a few years ago. I see everybody trying, including myself, but no one climbing the boulder. When i look at the video i made back then i know some things are not getting better with the age, but i comfort myself with the thought that other things are still improving.

After the pasta we hook up with the guys (and girls) at the camping, some good conversations, some good company and some (good) drinking, it makes me realize that there is a life besides climbing. The story about the little bleu guys and porn will last a long time.

Sunday,
it takes a while before everyone is up and awake, and with the predicted 30° to 35° heat i don't set my hope too high about climbing a lot today. It's 10.30 when we arrive at Drei Zinnen, Nico wants to finish off "Ordalie" (7a). About 15 minutes later and just before the rest of the guys arrive it's already finished, good job with this conditions.

I try to open a new boulder to the right of Ordalie, everthing feels possible, but not today. Even a sitstart halfway the boulder is a big 7a, making the link with a sitstart from the ground will be very hard (Neil, if you are reading this,....).
Renaat also climbs Ordalie and we can move on to the next one, "Secoueur d'Os" used to be 7a, but almost everyone climbs it in his first attempt, 6c/6c+ at the moment, in Cuvier it would be 6b.
Last one of the day, "Diversion" (7b), good effort by Renaat finishing this one off in this heat, the rest of the gang needs some colder temperatures.

The few boulders i still have to do in Drei Zinnen are in the sun and (or) too hard for this weather, at 3 o'clock we decide to go back home. I didn't climb a lot, but i don't regret for a moment being there, thanks to everyone for this nice weekend.

Video Fontainebleau - Coeur de Lion

2011-06-24T22:07:00.000+02:00

If you want to do a highball without the fear of breaking your legs then this one is ideal. Only the first few meters are difficult, the rest is a walk in the park. There is also a sitstart, but it felt kind of strage doing a sitstart on a 8 meters high boulder so we didn't try it. But even with such an easy topout it's a real good feeling when you stand on top. A "must do" (or try) when you're in Éléphant Ouest.

Coeur de Lion (7a)

Video Fontainebleau - Coup de Soleil

2011-06-23T15:29:00.002+02:00

Ok, here we go!!!
Will try to make a new start with the blog, making my posts in English. I apologize in advance for my English, but my Dutch isn't still without spelling faults, so it can't get much worse.

About Coup de Soleil,
for me it realy felt like 7a, and it had everything to do with length. Reaching for the crimp was at the maximum, while Steven stood relax on the good footholds. Maybe the sloper, witch was fully in the sun, could be a bit better when it's cold, but i don't think it makes such a big difference. Not suited to try on your own, the boulder is not too high, but there are some big holes where you fall.

Coup de Soleil (6c/7a)

Video Fontainebleau - La Dernière Chance assis

2011-06-21T17:51:00.000+02:00

Er zijn zo van die boulders waar je voor komt te staan en die je gewoon moet en wil klimmen. Dit is er ook zo een, je ziet het mooie van de bewegingen nog voor je de klimschoenen aan hebt. Net hoog genoeg om niet af te schrikken maar toch genoeg emoties los te maken. En daarbij nog het feit dat de zitstart de graad van de boulder bepaalt, de rest is een wandeling om te genieten.
Nog terzijde, in het begin van de video zie je mij de boulder falen als ik de rand al beet heb, maar ik kan jullie verzekeren dat in normale omstandigheden de moeilijkheid daar voorbij is. De reden voor het falen......teveel stuifmeel boven op de boulder, het was alsof er iemand een stuk zeep achtergelaten had. Eerlijk gezegd, nooit meegemaakt in mij toch al lange boulder-carrière.

La Dernière Chance assis (7a)

Video Fontainebleau - Tip Top Hit

2011-06-19T13:02:00.000+02:00

Tip Top Hit, je kan op zijn minst stellen dat de keuze van de naam te betwisten valt, maar om alle misverstanden te vermijden, dit is een 4 a 5 sterren boulder. Een aanrader dus, zeker voor de komende zomermaanden, schaduw en rust verzekerd.

Tip Top Hit (7a)

Girls on tour.

2011-06-18T14:55:00.000+02:00

Don't like the shoes, but i do like the girls.

Five Ten Product Showcase: Girls on Tour from Outcrop Films on Vimeo.

Video Fontainebleau - Natacha

2011-06-18T13:36:00.000+02:00

Voer voor discussie of je deze 7a kan waarderen of niet, met slechts één moeilijke pas die volgens mij toch iets harder mocht zijn. Dat plusje staat al helemaal niet meer op zijn plaats, een plusje betekend meestal "Geen 7b, maar hier gaan jullie toch eens moeten sleuren". En dat miste ik wel bij deze, grepen die net te goed zijn en een simpele uitklim. Nicolae zal het misschien anders zien, hoe langer je benen, hoe meer spanning op de startgreep, en hoe sneller alles voorbij is. Voer voor discussie dus.

Natacha (7a+)

Video Fontainebleau - Coup de Tonnerre (assis)

2011-06-17T10:51:00.001+02:00

Meer dan een uur door het bos, de heuvel op en af, en dat om slechts één boulder te zoeken en uiteindelijk toch te vinden. We vonden hem dan nog vrij toevallig, net toen we het opgegeven hadden en langs een andere weg terug naar de auto keerden. Zoals je ziet aan de video begon het al goed donker te worden, en met een beetje onweersdreiging in de lucht was er nogal wat tijdsdruk. Ik moet er in ieder geval niet meer voor terug, zowel de staande als de zitstart gingen er vrij vlot aan, Steven had iets minder geluk, zijn lengte gaf hem deze keer meer nadelen dan voordelen. Hij heeft natuurlijk nog zijn 2de hobby, het spotten van Fontainebleau wildlife tijdens het spotten, gelukkig ziet hij niet elke keer een paar herten passeren wanneer ik aan het klimmen ben.

Coup de Tonnerre (assis) (7a/7a+)

Video Fontainebleau - L'Abribus

2011-06-16T17:00:00.001+02:00

Sommige gebieden zijn zo obscuur dat zelfs na het vele werk van de opener(s) alles weer snel in verval raakt. Rocher de la Vallée Ronde is een van die gebieden, slechts twee 7de graads straights hier, en ze konden beiden al een borstel gebruiken door het terugkerende mos. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat de boulders niet mooi zijn, (alhoewel ik dit geen 5 sterren probleem ga noemen). Als de dagen wat langer worden kan je al eens gaan waar anders niemand anders komt (hoor ik daar de begintune van Star Trek?), soms valt het mee, andere keren valt het tegen, thats life in the forest.

L'Abribus (7a)

Restant de Long Rocher Special

2011-06-16T10:10:00.000+02:00

Een van mijn favoriete spots in Fontainebleau.

Restant du Long Rocher Special from neil hart on Vimeo.

Here is a little mid month special for you, I spent a couple of days exploring the area this week, amazing place just south of fontainebleau, A dozen or so really good 7th grade problems, a nice blue red and orange circuit, hidden in the trees, A nice place to escape the crowds and the heat.

In this video, 8 nice 7a/+ boulders, of real quality, everything from steep pockets overhangs, the very crimpy walls

enjoy.............

Video Fontainebleau - Jette à la Rue

2011-06-15T22:14:00.000+02:00

Er zijn zo van die dyno's die niets met lengte of met kracht te maken hebben, waarbij alles draait rond gevoel van beweging. Wel dit is er een van, je hebt een paar pogingen nodig voor je tot een echte sprong komt, maar eenmaal je kan springen is het zo goed als voorbij. Zeker de moeite voor de minder grote dyno liefhebbers, een paar momenten plezier verzekerd.

Jette à la Rue (6c+/7a)

My 85 days in Font

2011-06-14T18:42:00.000+02:00

Veel mooie harde boulders in een mooi jasje, knappe video.

My 85 days in Font - Highlights from Daniel Olausson on Vimeo.

Tripreport Fontainebleau 11/12/13-06-2011

2011-06-14T12:59:00.000+02:00

Een dag teveel.

Zaterdag,
de weersvooruitzichten zijn niet super, maar buienradar laat mij geloven dat enkel voor zondagavond regen mag verwacht worden, dus houden we (Steven en ik) ons aan de afspraak en zijn we zaterdagochtend maar weer weg. Eerste stop van onze driedaagse is Boissy-le-Cutté, na La padole de vorige keer gaat de exploratie van de verder noord gelegen gebieden dus voort. Boissy-le-Cutté ligt op ongeveer 30km van Fontainebleau en is dus ook niet onoverkomelijk, een half uurtje rijden voor een 6c/7a gebiedje. Er liggen elf 7de graads boulders met één traverse en ongeveer de helft is 6c/7a, ideaal voor iemand die zijn eerste 7de graads stappen zet. De boulders liggen op een noordhelling, en vlak bij de parking, geen excuus meer om eens niet langs te gaan.
De eerste boulder die we er ziet geeft ons goeie hoop, "Base Ball" (6c/7a) is een prachtig overhangende boeg, dak, waarbij de grepen net iets te goed zijn om tot een volwaardige 7a te komen, maar zeer mooi.

Iets hoger een typisch muurtje net onder de plateau van de heuvel, "Audace Automne" (7a/7a+), de dynamische pas inzetten op het einde met het boompje achter je geeft wat extra emoties, zeer mooi en de graad staat. De randjes in het midden maken het voor mij iets gemakkelijker dan voor Steven.

Een paar boulders in chaos, dat maakt de exit altijd wat spannend, zo ook bij "Le Swing" (6c/7a), de grepen zijn net iets te goed, maar de moves zijn supermooi.

"Trude Ball" (6c/7a) ligt er net naast maar laten we voor wat het is, het expo gehalte is van die aard dat je brokken kan maken, hiervoor bedank ik al een tijdje.
Nog een klasseprobleem met "Soft Ball" (7a/7a+), een grote overhangende boulder, telkens dezelfde start, een stijgende traverse met drie mogelijke exits. De "droite" (6c/6c+) klimmen we niet (grote grepen aan de uitklim), "Soft ball" (7a/7a+) gaat in het midden uit (dynamisch en dan op slopers)

en de "gauche" (6c/7a) gaat volledig tot het einde van de overhang links en dan op randjes uit. Het is de enige die Steven er laat liggen, de randjes nog eens stevig in "arqué" pakken na de traverse is er teveel aan.

Voor de mantel-specialisten ligt er "Curling" (7a+/7b), een boegje van nog geen 2m hoog met slopy uitklim. Het blijkt een supermooie technische mantel te zijn, een swing om over "het" punt te geraken dat je de armen kan strekken, beide handen kan draaien en kan uitklimmen (de Fransen hebben er ook geen andere term voor) "on hoseback". Steven zijn triceps-power (welke triceps-power btw?) laat hem bijna in de steek, voor hem is dit altijd spartelen.

"1,2,3 Soleil" (6c/7a) en "L'Accordéon" (6c/7a) liggen 10m verder, op hetzelfde blok en zien en niet uit, maar het blijken verrassend mooie boulders te zijn. 1,2,3 Soleil" gaat van de zitstart recht uit en is de minst mooie en minst harde van de twee, iets te simpel in graad en van bewegingen, ik hou het op 6c.

L'Accordéon" start hetzelfde maar maakt een kleine traverse naar rechts en dan uit, een mooie power-sucker waar Steven een intermezzo voor nodig heeft, laat voor deze die 6c maar achterwege.

Dat intermezzo is dan "Fubu" (6c/7a), de enige boulder waarvan ik zeg dat hij niet echt de moeite is, de zitstart is nog een project, en alhoewel ik de mogelijkheid voel beslis ik er niet teveel power in te investeren. De staande start is een "ik geef er een ruk aan en twee passen klaar boulder", niet echt de moeite dus.

Het is 7 uur intussen, we zijn rond in Boissy-le-Cutté en we vervoegen onze Nederlandse vrienden (Bart van Raay e.a.) in Apremont. Bart is momenteel bezig met alle 6de graads (hors cicuit) uit het bos in kaart te brengen, een huzarenstuk waarvoor ik mijn pet afneem. De topo in twee delen is verwacht voor het najaar, voor velen iets om naar uit te kijken. Als ik de preview in handen krijg besef ik ook dat dit een vak is en Bart een vakman, voor mij blijft het een hobby.
De avond eindigen we in "Primo Bacio" waar de gesprekken licht en geanimeerd zijn en de cultuurverschillen stof tot animo, een geslaagd einde van onze eerste dag.
En btw, het was een prachtig klimweertje.
Zondag,
Nicolae is zaterdagavond ook nog gearriveerd, nog eens sakkerend over zijn zaterdagwerk bij de goedkoopste winkelketen van het land en dus weer op zijn eentje naar het bos. Een extra pad, een extra spotter en wat extra fun, zoals we het graag hebben. Met één man meer trekken we naar Rocher Greau, de boulders zijn er soms vrij hoog, en iedereen heeft er nog genoeg te doen.
We warmen op in La Rince-Doigts, staat 6a met 6b+/6c waardering, ietwat pijnlijk voor de tenen en de vingers, maar alles is direct goed wakker.
In "Pentium" (7b+) heb ik wel al eens staan in knoeien, en met het zelfvertrouwen van de laatste weken gaan we er nog maar eens voor. De slopers zijn niet echt sticky, en als ik later zie dat er geen enkele herhaling geregistreerd is in de zomermaanden begrijp ik waarom, deze heeft echt goeie condities nodig, 7b+ blijkt nu 7c+, niet te klimmen vandaag (ook niet voor de anderen).

Een paar jaar geleden hebben we ook al eens in "Suplément d'Armes" (7b) gewerkt, het voelde toen nogal morfo aan en is nu niet anders. Het greepje in barst gaan halen blijkt nog altijd een probleem, maar de eerste keer dat ik er vol in zit klim ik hem ook uit. Hoog maar goeie grepen op het einde, rustig blijven is de boodschap maar blijkt niet altijd even gemakkelijk. Steven klimt hem kort na mij maar voor Nicolae, zelfs met een mooie maar pijnlijke methode om het morfo gedeelte te omzeilen, blijkt het onbegonnen werk.
Er net links van ligt "Little Big Boss" (7b+), waarvan de grepen er zo goed uit zien dat je echt de neiging hebt om deze eventjes a vue te knallen. Dat gevoel is van heel korte duur, je moet je enkel eens in de crux hijsen en je weet hoe laat het is. Na een paar pogingen begin ik er toch wat vertrouwen in te krijgen, en als ik een eerste keer voorbij de crux geraak maar strand in een uitklim vol zand, stof en bladeren weet ik dat ik deze kan klimmen. Na een fikse kuisbeurt en twee pogingen later sta ik boven, ik voel mij verdomd goed. Zeker een van de mooiste power-boulders van het bos die ik al geklommen heb.

De randjes van "Les Conquistadores" (7b/7a+) zien er verleidelijk uit voor Nicolae, maar het duurt iets te lang eer er wat hoogte gemaakt word. Daarna gaat de power de andere richting uit en het zal niet meer voor vandaag zijn, dan maar toevoegen aan de project-list.
"Jeu t'est Fou" (7a) klom ik een paar jaar geleden, de anderen werken hier in terwijl ik de zitstart (7c) eens bekijk. De staande start blijkt te vreemd of te morfo voor Steven en Nicolae, met de zitstart geraak ik tot de grepen van de staande start maar ik kan de link niet leggen, hulplijn en ergens béta zoeken.
Nog een korte stop aan het dak van Greau, voor de 7a rechts aan de kant welteverstaan, maar deze maakt niemand enthousiast, we trekken naar een ander gebied.
We houden de verplaatsing kort met Dame Jouanne, er zijn vorig jaar veel nieuwe boulders geopend en het word tijd dat we deze ook eens testen.
De boulder waar we halt houden is er direct eentje om "U" tegen te zeggen, "La Dalle Verte assis" (6c+/7a). Een kort zitstart dakje met daarna een zowat 8m hoge plaat. Gelukkig zit de crux net na het dakje en worden de grepen op de plaat beter naarmate je hoger komt. Ik vind hem meer 7a omwille van de hoogte, Steven volgt vrij snel in de boulder en de redenering, maar we hebben wat moeite om Nicolae te overtuigen om toch maar eens een poging te wagen. Wanneer hij hem dan uiteindelijk toch topt is hij er super gelukkig mee, misschien word dit nooit een klassieker, maar voor mij mag het er een worden in de categorie "7a highball".

L'Étoile Filant" (7b/7a+) is van een andere orde, de toch wel zware dag zal er wel iets mee te maken hebben, maar niemand geraakt meer dan een paar passen ver in deze mooie compressie boulder. Wanneer het dan begint te regenen hoor ik niemand klagen, de jus is op, de regen op tijd, en Bolle Gijs heeft honger.
En ja btw, het was alweer een prachtig klimweertje.
Maandag,
de nacht blijft droog, maar de ochtend is grijs en het begint zowaar weer wat te regenen. Iedereen denkt dat de dag om zeep is, maar als we een uurtje later aan de boulders van Rocher de Souris aankomen schijnt de zon weer voluit.
Een van de nieuwe daar van een paar maanden terug is "Kric-Crak" (7b), en deze is zo mooi als hij eruit ziet. Grote moves om te starten en delicaat hard op het einde, geen van ons drie heeft de power nog om hem af te werken. Toch nog eens luisteren bij een van de herhalers om te checken of onze methode de goeie is.
Steven wil "Prouesse" (7b/7b+) eens proberen, en met de beta die ik ooit van Jones kreeg (hoe zit dat daar eigenlijk mee) vond ik die niet zo heel moeilijk. Steven en Nicolae vinden het starten maar vreemd, en ik moet mijn klimschoenen aantrekken om mij te verzekeren van de goeie uitleg. Het blijft wat vreemd, maar eens ik het gevoel terug vind herhaal ik hem nog eens,...ten koste van het beetje reserve dat er nog in de tank zat. De anderen hebben er genoeg van, de start wil maar niet lukken.
"Téléphone Maison" (7a+, de traverse die er net naast ligt deed ik ook al een paar jaar geleden, Steven en vooral Nicolae hebben er werk in, maar kunnen deze toch nog meepakken, grote grepen, slopers, mooie moves, een aanrader.

Op de boulder met Yogi doen Steven en ik nog een vertwijfelde poging in "Yoguignol", de nieuwe 7b op het blok, maar er zit niets meer in vandaag en we houden het voor bekeken. Nicolae pakt wel nog snel (zeer snel) Yoga mee, hij heeft duidelijk nog wat reserve maar beslist ook om op tijd te vertrekken, na nog een verlengd weekend gaat het terug druk zijn op de weg.

Drie dagen bleek alweer wat teveel van het goeie, of wat temporiseren op de eerste twee dagen (wat toch zo moeilijk blijkt te zijn) of twee dagen voluit en naar huis, we zullen het (n)ooit leren.

Video Fontainebleau - Gramaëlov

2011-06-10T19:34:00.004+02:00

Dit is de laatste van de nieuwe boulders die geopend is in Hautes-Plaines. Origineel stond deze ook 7a, maar 6c/6c+ zal dichter bij de waarheid zitten. Na de zitstart is het gewoon vechten tot je recht staat, de slopers zijn niet te best, maar eens je de "goeie" greep vast hebt laat je niet meer los. Niet de mooiste, maar in groep zal je er zeker plezier aan beleven.

Gramaëlov (6c/6c+)

Video Fontainebleau - Yodakov direct

2011-06-09T21:00:00.000+02:00

Deze was blijkbaar nog niet geopend,...voor zover ik weet. Alweer een boulder in het rijtje van "iets gemakkelijker als je groot bent", en voor de allerkleinste is hij supermorfo. Natuurlijk ook zonder de goeie grepen van de rechtse 6b+ variant van Yodakov, anders word hij veel te gemakkelijk. Voor mij zit er niet veel verschil in de graad tussen Yodakov en Yodakov direct, aan de herhalers om te bevestigen (of niet).

Yodakov direct (7a/7a+)

Good vibes!!

2011-06-09T12:48:00.002+02:00

Two Weeks in Font from Walker Kearney on Vimeo.

Video Fontainebleau - Yodakov

2011-06-06T20:06:00.001+02:00

Zeker de mooiste van de 4 boulders die Marc Lehner er opende op de heuveltop van Hautes-Plaines. Deze zou 7b moeten zijn, en toen ik de video zag die hij maakte kon ik er wel inkomen, hij maakt de mantel vol op de ronde kant. Maar het is veel logischer om wat meer naar rechts te mantelen, mooi boven de startgreep en gedefinieerd zonder de grote grepen van de rechtse 6b+ variant. De boulder is hoog genoeg om al wat emoties los te maken, zeker wanneer de mantel wat mislukt (zoals in de video). Een aanrader, 7a of wat meer naargelang je lengte (inderdaad wat morfo), op deze manier geen 7b.

Yodakov (7b) Steven

Video Fontainebleau - Doc'Yul Ya

2011-06-05T15:08:00.000+02:00

Vergeet het maar, "size doesn't matter", toch niet als het op dyno-en aankomt. Geopend als 7a+, maar voor Steven voelde hij waarschijnlijk aan als 6a/b, en voor mij begon hij in de richting van 7a te gaan. Ook voor het "engagé" gehalte een plusje, als je hem faalt ga je onverbiddelijk het bos tussen de stenen. Liever niet op je eentje dus, of je meet meer dan 1m80. Ti's een leuke kerel die Marc Lehner (de opener), maar met de waardering van dyno's slaat hij de bal wel regelmatig eens goed mis.

Doc'Yul Ya (7a) Steven

Tripreport Fontainebleau 2/3-05-2011

2011-06-04T19:54:00.000+02:00

Trop is teveel !
Donderdag,
het idee is 4 dagen, het gevoel zegt 3 dagen, maar het worden er 2. Het vorige weekend is blijkbaar nog niet 100% verteerd, gisteren namiddag waren de batterijen leeg, vandaag voel ik mij mogelijks nog wat meer uitgeblust, maw zéér dringend rust nodig als we volgend weekend weer wat fit willen zijn.

Onderweg krijg ik een berichtje dat het de eerste dag Restant de Long Rocher word, niet slecht voor dit zomers weer, maar ik moet al eens goed kijken wat ik er nog kan klimmen. Heel erg vind ik het niet, ik ben in goed gezelschap (Marjolein, Katrien, Sandrine,en ...euh nog een paar mannen) , en op dat moment is de sfeer belangrijker.
We starten aan het begin van het rode circuit, boven op de heuvel, voor ieder wat wils om op te warmen (voor zover dit nodig is). Renaat en ik kijken naar "Destroy Men sortie directe" (7a) en warmen op met de traverse in stukken uit te klimmen. Er zit geen enkele zware passage in de boulder, maar gelukkig moet ik er geen tweede keer in want het verzuringsgehalte ligt mij iets te hoog. Renaat die toch wat meer conti ter beschikking heeft gaat er vlotjes door, "me like he say's".
De pockets zijn alomtegenwoordig in Restant de long Rocher, zoals bij "Aux Doigts et à l'Oeil assis" (7a), goeie grepen tot aan de uitklim van de rode, en dan nog een goeie ruk geven aan de mono. Renaat kijkt eens naar zijn vingers wanneer hij boven staat, maar alles blijft op zijn plaats zitten, ik ben blij dat ik deze vlot kan herhalen.

Verder naar "La Boule assis" (7a), ik deed deze ook al een paar jaar geleden, maar Liesbet is er intussen ook bij en zij wil nog eens een poging wagen. Renaat komt er een paar keer dicht bij, de rest iets minder, en ik moet al eens goed diep gaan om deze nog eens te klimmen, ik was al vergeten hoe slecht de slopers aan de uitklim wel waren.

Terug met de ganse bende naar de boulder met "Vigipirate" (7a). Liesbet klom deze wat vroeger op de dag, en ik neem er mijn hoed voor af, ik weet nog toen ik deze klom hoe hard ik er moest voor vechten. Waarschijnlijk ben je hier een beetje in het voordeel als je niet te groot bent, je rug en achterste goed boven het blokje houden na de start is een onderdeel van de moeilijkheid. Ook Renaat is van dat oordeel, hij moet er al zijn technische bagage voor boven halen om hem tot een goed einde te brengen.

De linkse naamloze 7a start dus wel degelijk in "Vigipirate", het zwarte pijltje staat dan wel wat hoger getekend, maar zonder die eerste 2 passen lijkt het niet echt op 7a. Mooie boulder ook en iets gemakkelijker dan Vigipirate (voor Renaat, Wouter en mij dan toch), de rest vecht er hard in, maar kan hem niet afwerken.

Voor iedereen mag de dag naar zijn einde lopen, maar ik wil nog één boulder proberen en ben blij dat ik Renaat mee krijg om wat te spotten. "Arête Scherrer" (7b) is de eerste boulders aan de andere kant van de Route de Languedoc, iets te hoog en redelijk engagé om alleen te proberen. Het blijkt een mooie te zijn met alle mogelijke types van grepen na elkaar, de uitklim wat "scary", maar de goeie grepen boven maken veel goed.

De zitstart er nog bij krijgen blijkt teveel van het goede, daarvoor moet ik iets frisser zijn, ....en btw de temperatuur ook.

Het bivak van Bouron-Marlotte blijkt geen slechte keuze qua slaapplaats, maar voor al wie van plan is er ook te komen overnachten, het is er vuil, lawaaierig en overbevolkt. En @Marjolein, bedankt voor de invitatie voor het eten, ik zal de rekening een volgende keer met plezier vereffenen.
Vrijdag,
alhoewel hoogzomer geraakt iedereen maar moeizaam op gang, het is 11 uur wanneer we aan de eerste boulders van Rocher de Demoiselles aankomen, hoog tijd om te starten.

Zowat iedereen klimt de staande start van "Le Sphinx" (tussen 5c en 6b naargelang de topo),

Renaat en Brecht (die er intussen ook bij is) doen er de zitstart nog bij ("Le Repos du Sphinx" (7a)).
Ik werk in "L'Éveil du Sphinx assis" (7b/7b+), maar de vermoeidheid begint zijn tol al te eisen.

Brecht en Renaat proberen "LÉveil du Sphinx" (7a) nog af te werken maar ook zij moeten er ook hun meerdere in erkennen.

Marjolein werkt een eerste sessie in "Chorizo" (7a), zij zal deze later op de dag in een tweede sessie nog afwerken, mooi, mooi.
Met de ganse bende werken ze ook nog in "Crampe Man" (7a), maar enkel Joeri en Brecht pakken deze nog mee.
Naar "Crapovsky" (7a) met Brecht en Renaat, Brecht toont er zijn dyno-skills (waren het 2 of 3 pogingen), Renaat toont er zijn... euh...non-dyno-skills. We zijn weer wat wijzer geworden in de techniek van het vallen en tree-kicking.
De rest van de dag word een beetje "lazy", schuchtere pogingen in "Haute Précision" (7a) die ik zelfs met 3 of 4 spotters niet meer aandurf (de anderen ook niet), toch nog een herhaling van "Sainte-Nitouche assis" (7a/7a+), maar mijn lichaam is al serieus aan het protesteren, en dan zowat de rest van de dag commentaar en aanwijzingen te geven aan de anderen. Als ik dan op het einde van de dag toch nog eens mijn klimschoenen aantrek om Brecht wat te assisteren in "L'Espoi Naufragé" (7a) voel ik dat het helemaal op is.
Vorig weekend was zwaar, en dan drie dagen rust om in die warmte weer volle bak te gaan, trop is gewoon teveel,
maar om met een positieve noot te eindigen, bedankt aan iedereen voor het leuke weekend!
leuk behalve voor hen dan....

Pics C@Stef

Video Fontainebleau - Kamasuska

2011-05-31T23:16:00.000+02:00

Voor al die klimmers die naar Lapin ou Canard trekken, als je aan Deux Faux Plis 100 meter de heuvel op gaat liggen er nog een paar leuke boulders. Dit is er één van, "Kamasuska", een dikke 6c of kleine 7a, een mooi dakje en dito mantel, met dank aan Marc Lehner om er een borstel tegen te zetten.

Kamasuska (6c/7a)

May Dose of Font

2011-05-30T23:19:00.001+02:00

May Dose of Font 2011 from neil hart on Vimeo.

Its dose time again, this month went really quick, with lots of climbing, The weather has been so hot as well, no rain, so lots of really early starts to make the most out of the heat, Its pretty hard trying to warm up on 7a's at 7 in the morning. The things we do just to climb a small piece of rock :)

Enjoy..............

Climbers:
Neil Hart & Mike Mullins

Music:
The script-you wont feel a thing
The Naked and Famous-Punching a dream

Routes in order:
Le Toit 7a+
Les Nombrilistes 7a+
Outil de Coupe 7a
Gargantoit assis 7b+ (7c) middle version
Le Danseur 7b
Coup de Torchon assis 7a+
Chicorée 7a
Belle Gueule 7a
Voilà la Chenille 7a (6c+)
La Poussière qui Tue 6c+ (7a)

Tripreport Fontainebleau 28/29-05-2011

2011-05-30T10:48:00.000+02:00

The fight.
Zaterdag,
11 uur, en we (Steven en ik) staan op de parking van Rumont, ti's niet echt een zomergebied (en zomer is het weer), maar de boulders die ik er wil proberen zouden in de schaduw moeten liggen. We warmen op in "Moment d'Égarement droite" (6c), een wat vreemde kant en voor mij veel te morfo, maar vol in de zon en dus snel opgewarmd.

De directe versie, "Moment d'Égarement" (7a+/7b) gaat over de plaat met randjes die mijn vingers direct goed wakker schudden. Steven gaat er vrij vlot door, zijn lengte en souplesse halen duidelijk de overhand op zijn beperkte liefde voor de reglette. Bij mij komt er al wat kunst en vliegwerk (en één in-getape-te vingertop) bij kijken.
Maar we (ik vooral) zijn er voor Fracture Asociale" (7b+), een jaar geleden had ik al een eerste kennismaking op het einde van een weekend, maar voor deze heb je full force nodig. Alles is verschrikkelijk pijnlijk, maar de bewegingen zijn supermooi, met de kant of zonder de kant, het ene al wat pijnlijker of morfo dan het andere, de graad blijft ongeveer hetzelfde. Zelfs als ik de eindbakken vast heb moet ik nog spartelen om mijn voeten van onder de overhang te halen, maar ik ben blij dat ik er niet meer moet in inversteren. Aan elke hand en elke voet zijn er wel een paar schaafwonden, maar da's het voordeel als je de boulder dan afwerkt, het is het allemaal waard.
De laatste boulder van het gebied is nog zo'n mooie, "Freestyle" (7c), met enkel de eindsloper in de zon perfect te proberen in de zomer. Ik zeg wel proberen, want iets frissere lucht en de grepen lekker koud zou natuurlijk wel helpen. De boulder is simpel mooi, drie grote grepen na elkaar om uit een dak naar de eindsloper te geraken, het lijkt vrij simpel maar blijkt het allesbehalve. Het kost teveel tijd om alles uit te werken, en dan nog zijn bepaalde passen iets te twijfelachtig, deze afwerken in één sessie zal niet gebeuren. Bij een volgende passage zal er ook al geen "Fracture Asociale" in mijn lijf zitten, voor deze moet ik niet tot de winter wachten.

We eindigen de dag met een bouldertje te kuisen maar zonder te openen, de slopers zijn net niet goed genoeg, ..nog niet goed genoeg, ik ben er zeker van dat in iets beter condities er in Franchard Hautes-Plaines er een mooie en gezonde 7de graads bij komt.
Zondag,
tijd voor iets nieuw, geen nieuw gebied maar we zijn er beiden nog nooit geweest, "La Padole". Het geeft altijd een slechte indruk als je in de topo kijkt, hoog en expo zijn zowat de sleutelwoorden van La padole, maar we vertrekken met het idee dat bij de helft van de boulders niet hoog of expo is.
De eerste boulder van het gebied is in ieder geval eentje om "U" tegen te zeggen, maar de twee 7de graads die je er kan klimmen laten we links liggen, ze zien er mooi uit maar net iets te hoog om te starten.
Onze opwarming start in "Nombrilic" (7a), en voor mij gaat deze iets te vlotjes om 7a te krijgen, technisch perfect geklommen (vooral veel voetenwerk) krijgt hij 6c van mij, maar mooi en een goeie opwarming.

Er net boven ligt "L'Île Sentinelle" (6c+/7a), de directe (of rechtse) versie van 5 wit. Steven pakt "Le Croazou" (6c/7a) (5 wit) nog mee, ik laat hem links liggen met het gevoel dat deze zijn 7a waardering niet zal houden.

In de directe hebben we beiden wat werk, slopers waar toch al eens een goeie ruk moet aan geven, mooi genoeg om de crashpads eens open te plooien.

Terug wat lager in het bos, "Pastel assis" (7a), de zitstart van 1 wit, en dit moet zowat de mooiste boulder zijn die ik sinds lang geklommen heb. Het duurt lang eer alle puzzelstukjes op hun plaats vallen, maar zelfs dan blijft het een harde brok, voor mij een stevige 7a, maar wel een onwaarschijnlijke mooie. Niet te missen en perfect in de zomer, alle boulders die we er al geklommen hebben liggen zuidgericht maar dank zij het dichte bladerdak hebben we de zon nog niet echt gezien. Intussen is Steven een beetje door zijn biceps-power aan het geraken, het doet pijn maar hij moet hem laten liggen.

Het hoofdgebied laten we (voorlopig) voor wat het is, het is ook daar dat de meeste hoge, expo boulders zich bevinden, we trekken naar links naar sector "Les Mandarins" en houden halt aan "Délice Choc" (7a). Alweer een mooi muurtje met dito grepen, alweer wat puzzelwerk om alles te ontcijferen, La Padole stijgt met elk probleem in mijn waardering. De harde crux naar de pocket is alles geven en lukt voor mij vrij snel, bij Steven word het verval met elk probleem en elke poging groter, hij zit door zijn reserves heen. Intussen werk ik ook de zitstart "Combi WWatt" (7b) nog af, iets frisser en een plusje had genoeg geweest.

Het laatste van de dag dan, en Steven leeft op hoop, "Épaulé-Jeté" (7a+), en dyno bij de omschrijving, wat springen om de dag te besluiten, ...of dat denkt hij toch. De zitstart is zo krachtig dat zijn achterste niet van de grond geraakt, geen dyno maar een dynamische beweging naar een sloper-randje, met nog een balans-kracht-randjes-sloper einde, en de boulder is maar twee meter hoog, ik hoor bij Steven het woord kloteboulder een paar keer over de lippen komen. Voor mij is het de kers op de taart van een goed weekend, de pogingen moeten iets te snel na elkaar komen wegens tijdgebrek, maar als ik hem dan toch nog afwerk in een ultieme poging is de ontlading groot. Op dat moment zeg ik 7b, maar het is het einde van het weekend, een vecht en trek-en sleur weekend, dus 7a+ zou kunnen correct zijn.

Terug naar de auto is chaotisch, ti's maar een goeie raad die ik geef als je in La Padole gaat klimmen, blijf zoveel mogelijk op de paadjes, tussen de boulders naar boven of naar beneden is halsbrekend.
Ik ben leeg, vuil, kapot, geschaafd, hang vol met naalden van bolsters, ...maar ik voel mij goed, ...gelukkig worden we hier niet voor betaald.

Video Fontainebleau - Mucho Bueno assis

2011-05-26T10:54:00.000+02:00

Er zijn recent nogal wat nieuwe boulders geopend in Rocher des Souris, waaronder deze Mucho Bueno assis. Hij ligt er wel een beetje verloren bij, hoog op de heuvel 100 meter boven de parking van Croix St.Jérome. Ik vind hem wel een omwegje waard, met de paar variantes die er op de boulder mogelijk zijn heb je al snel wat werk. Mucho Bueno assis start aan de 2de ondergreep, de 2de van rechts meer bepaald, anders geraak je niet meer aan de 7de graad. Logischer was geweest startend van de rechtse kant, dan had je een zeer stevige 7de graads gehad.

Mucho Bueno assis (7a)

Video Fontainebleau - Tri Sélectif

2011-05-24T22:37:00.000+02:00

7a+, amai
de eerste kennismaking met deze boulder was er een van, "7a+, dit lijkt meer op 7b+", bij een tweede sessie voelde het al iets beter aan, maar ik had toch 3 sessies nodig om deze af te werken.
Ik mag dus gerust zeggen dat ik er wat werk met had, 3 sessies voor een 7a+ van 2 bewegingen,
boulders en hun graden, relatief hé.

Tri Sélectif (7a+)

Supermooi !!!

2011-05-24T09:32:00.000+02:00

Monkee Family: Anthony Gullsten in Font from Alvi Pakarinen on Vimeo.

Tripreport Fontainebleau 21/22-05-2011

2011-05-23T11:50:00.000+02:00

Back on track!
Zaterdag,
geen zin om nog maar eens alleen naar font te gaan, en met Steven in volle bouwperikelen ben ik blij dat er iemand reageert op mijn "ik heb een plaatsje vrij", dit weekend ben ik met Brecht op pad. We starten in Rocher aux Oiseaux, en hebben er afgesproken met Filip (en zijn vriendin) die er van vrijdag al zijn. De opwarmboulders geven me niet echt een gevoel van fysieke paraatheid, maar de ondervinding leert mij dat ik mij daar niet echt zorgen moet om maken. Het echte werk dan, het dak van Satan m'Habite met een paar zeer mooie variantes, staand, het ganse dak door, links uit, rechts uit, keuze te over want ik heb enkel de staande start ooit gedaan (héél lang geleden).
Ik zet mij aan "Ca Tend à droite" (7a+/7a), Brecht gaat voor "Satan m'Habite debout" (7a). Ca Tend à Droite gaat rechts uit in de plaat, maar iets te snel rechts uit en het voelt aan als 6a, nog een pas verder en het is van een andere orde, ik heb een paar pogingen nodig om hem af te werken. Brecht die intussen toch wat beginnen meespelen is (het ziet er nogal simpel uit) moet snel constateren dat zijn kracht-weerstand nog niet op punt staat, stoppen of de motor opblazen.

Dan maar terug naar Satan m'Habite debout, en ik doe mee want wil eigenlijk wel eens een paar pogingen wagen in de volledige versie. Ti's weer wat zoeken en puzzelen om de nodige info te verzamelen, maar eens de methode goed zit klimmen we hem beiden vrij snel. Nu nog de volledige versie, Satan m'Habite (7b+), start aan de de voet van het dak, en met een paar opwarm-bewegingen naar de dakrand om dan de link te maken met de staande start. Alles uitwerken lijkt weer een wiskunde-vraagstuk voor mij, elke beweging analyseren (doe ik steeds vaker de laatste tijd) en verfijnen. Het zal wel ergens helpen want in mijn 2de poging van de start af top ik hem, een paar (zeer) harde passen in het dak, met nog een crux om naar de eindbak te gaan, maar alles was onder controle.

Intussen werkt Filip in "Morphine sans convention" (6c+/7a), Brecht heeft deze ook nog niet geklommen en met de nodige support en coaching staan ze beiden vrij snel boven. Zeker geen van de zwaarste 7de graads, maar vol in zon toch niet te onderschatten.
"La Mandarin sans convention" (7b/7c) is in de zomer hard, en op andere momenten vooral technisch, ik herhaal hem bijna maar faal hem in de uitklim, de motivatie zal er wel voor een stuk hebben tussen gezeten. Brecht en Filip hebben iets betere condities nodig; de sloper en pinch lijken wel "zieepe" (lees: zeep), niet voor vandaag.
Nog wat meer supporteren, Filip wil nog een paar keer vliegen in "Gasthaus Unterslag" (7c), en vliegen doet hij.

Je moet een sterke moral bebben om telkens weer de "afgrond" in te duiken, naar boven te klauteren en toch maar weer een volgende poging in te zetten. Brecht kan het maar niet in zijn systeem krijgen, die rechtse hand los laten lukt maar niet, best grappig om er vanop een afstand naar te kijken. Hij werkt er wel "24 Carat of Purple" (6c) en "La Tonde" (6c) zeer snel af, kwestie van wat klimritme in te bouwen. Wachten op iets frisser weer, en ik ben er zeker van dat Filip Gasthaus afwerkt.
Nog een paar schuchtere pogingen in "Dernier Angle" (7c/7b+) om daar of te ronden, het blijven zéér schuchtere pogingen.
Filip trekt met zijn vriendin naar 91.1, wij naar Long Vaux, ik voel mij goed en "Compression" (7b) staat al lang op de to-do lijst.
Eerst de nieuwe naamloze 7a die op hetzelfde blok geopend is, start rechts op de kant, allemaal bakken en we denken direct dat dit een weggever is. Allemaal bakken tot de uitklim dan, sleuren, trekken, balanceren op slopers en mini-randjes, ik heb er het nodige werk aan om hem te toppen, en voor Brecht komt deze vecht-spartel-boulder nog iets te vroeg.

Over Compression kan ik het vrij kort houden, misschien toch niet het beste idee om deze in de zomer (of met zomertemperaturen) te proberen, alhoewel ik mij vrij sterk voel kom ik niet tot een volwaardige poging. 10° frisser en ik kom nog eens terug.

Laatste stop van de dag is Franchard Hautes Plaines, "Lapin ou Canard" (7a) voor Brecht, "Pulpfriction" (7a) voor mij.
Brecht heeft wat werk in Lapin ou Canard, een gevolg van de slopers vol in de zon en geen goeie methode bij de uitklim. Ik blijf erbij dat dit geen 7a is, correct geklommen en iets of wat goeie condities en het mag nauwelijks aanvoelen als 6c. De linkse uitklim "Ah Plu Facile" (7a+) krijgt de laatste tijd ook vrij veel herhalingen, en aan de magnesiumsporen zie ik waarom, linkse uitklim betekent links uit en niet met rechts op de goeie slopers van Lapin ou Canard. Ik wil hier niet de moraalridder uithangen, maar een beetje ethiek mag nooit ver weg zijn. Correct geklommen is de 7a+ redelijk op zijn plaats.
Pulpfriction dan, er blijft niet veel meer over van de 7b die Jan de Smit voor ogen had bij het openen, alle grepen op de linkse kant zijn nu opgekuist en wat er overblijft is iets tussen 6c en 7a. Ik klim hem in de eerste poging, moet er echt voor gaan, maar heb niet het gevoel dat dit 7a is. Voor Brecht is dit de brug te ver, de batterij is plat, eten is de boodschap.
Na de pizza krijgen we eerst wat malse regen, en dan een kort onweer, maar net genoeg om het stof eens weg te spoelen.
Zondag,
blauwe lucht, ochtendfris, en ijdele hoop dat het vandaag niet zo warm gaat worden.
Eerst naar Franchard Sablons, Brecht wil Jokari eens zien en voelen. Voor mij is dit een haat-liefde verhouding met de boulder. Door de jaren heen zullen het wel 100 pogingen zijn, maar "Jokari droite" (7b/7b+) wil maar niet lukken, soms raak ik met de vingertoppen de kant, andere keren kom ik 10cm te kort, ik heb het gevoel dat de boulder een spelletje speelt met mij. "Jokari" (7a+/7a) (de linkse uitklim) lukt vrij snel voor Brecht, maar in de rechtse moet hij ook passen, net als ik een paar goeie pogingen met de vingers over de rand, maar op een bepaald ogenblik worden de pogingen minder en is het voorbij.

We ontmoeten Jan en Jan op parking Istatis, lang geleden dat een deel van de oude crew nog eens samen was, (aaah die herinneringen). Jan G. zat er een hele week, en kan weer een paar sterke prestaties op zijn palmares schrijven (later meer daarover), Jan DS blijft werken in zijn projecten, we zijn volle verwachting voor het najaar. Samen gaan ze nog wat investeren in "Duel" (8a), maar blijkbaar onbewust begin ik bang te worden om met zoveel bouldergeweld samen op pad te gaan, samen klimmen zal voor een andere keer zijn, ik wens hen veel geluk en tot een volgende.
We waren een paar weken al eens een kijkje gaan nemen naar "Aquaplanning" (7b/7c), maar de volledige start van de boulder lag toen nat, laten we zeggen dat het beter was, maar nog steeds niet in die mate dat de start goed klimbaar is, nog maar eens uitstellen.

Op de terugkeer pakken we de nieuwe boulder daar in Rocher de la Combe nog mee, "Vitriole" (7a+), een harde vechtboulder met pijnlijke grepen, wat jamming-skills komen hier goed van pas.

Laatste stop dan, Franchard Oiseaux de Proie, de mooie overhang met "Fatwoman" (7a+/7a) en "Pif, Paf, Pouf" (7a/7a+), Brecht werkt in Fatwomen die ik al klom, ik zet mij nog eens aan Pif, Paf, Pouf.
Brecht heeft er wat last mee, de goeie heel-hook is cruciaal, en die wil eerst maar niet op zijn plaats blijven, maar eenmaal dat er goed in zit werk hij hem toch af.

Voor mij gaat het iets minder in Pif,Paf,Pouf, de start blijft zeer morfo, ook nu weer te morfo.

Nog enkele halve pogingen in de nieuwe "Le Traversée de Fatwomen" (7a), maar ik kan de moves niet meer ontcijferen.

30° daar op de zuidkant van de heuvel, en het vat zo goed als af, inpakken en wegwezen.
Ik hou een goed gevoel over aan het weekend, geen pijn meer aan de vingertoppen en een lichaam dat zegt 'go for it", let's say i'm back on track!

Video Fontainebleau - L'Être Trou

2011-05-19T12:49:00.000+02:00

Ti's wat ik noem de nieuwe generatie boulders van fontainebleau, technisch, hard, en een graad die superscherp staat. Vraag het maar eens aan Jan de smit hoe hij zich voelde nadat hij deze geklommen had, ik kan je verzekeren dat hij meer dan opgelucht was. De start naar de mono is al en pasje om U tegen te zeggen, en de mantel daarna is om je helemaal te destabiliseren, letterlijk en figuurlijk. Jan heeft hem 7c gezet, er zijn in ieder geval 7c's in Font die gemakkelijker zijn. Er resten nog een paar maanden om deze te proberen, na de zomer zal die noordkant niet echt populair meer zijn.

L'Être Trou (7b/7b+) Jan de Smit

Bleau Avril 2011

2011-05-16T23:18:00.001+02:00

Met een paar bekende en minder bekende problemen, nice video!

Bleau Avril 2011 from Bione Happyclimb on Vimeo.

Tripreport Fontainebleau 14/15-05-2011

2011-05-16T12:00:00.000+02:00

No pressure.
Mijn vingers en mijn lichaam zegt dat ik beter eens een weekendje zou thuis blijven, maar naar wat goeie raad luisteren heeft nooit mijn sterkste punt geweest, dus spring ik zaterdagochtend maar weer in de wagen en ben ik weg naar het bos, ik wil gewoon wat klimmen.
Zaterdag,
de weersvoorspellingen voor vandaag zijn niet optimaal, en als ik in Fontainebleau aankom heeft het net wat geregend, en dat terwijl ik de ganse weg van een lekkere ochtendzon mocht genieten. We blijven wel optimistisch, want het grijs is lichtgrijs, en het geeft de indruk dat er beterschap in de maak is.
Eerst ga ik wat boulders kuisen, noem het wat voorbereidend werk voor de komende zomer. Een 4 a 5tal 7de graads liggen deels gereed, maar een extra pad en spotter(s) zijn nodig. Intussen breekt de zon door en krijg ik zin om wat te klimmen.
Ik sluit aan bij Nicolae en Lazlo in de Gorge aux Chats, daar heb ik ook nog wel een paar 7de graads te klimmen. Niclolae is er voor "Rubis sur Ongles" (7b+), ik zie hem weer goeie pogingen doen, maar met de volle zon op de boulder komt er waarschijnlijk een halve graad bij, niet voor vandaag dus. Hij heeft L'Angle Ben's" in Isatis net afgewerkt en kan het dus redelijk relativeren. Lazlo maakt van "Variaspal" (7a) een wandeling, maar wil te snel "Sa Palle aux Logis" (7a) ook nog afwerken, het breekt hem zuur op, armen opgepomt, verplichte rust.
Ik heb weer tijd nodig om "L'Étoile de Mer gauche" (7a/7a+) uit te werken, en tegen dat alles goed gaat moet ik de motor wat laten afkoelen, onderarmen opgepompt, schouders willen niet meer mee. Geen goeie boulder om te starten, mijn lichaam was nog niet goed wakker, ....maar nu wel.

Dan maar wat mental coaching voor de anderen in "Opéra Tchéchène" (7a), en ze kunnen het gebruiken, beiden komen ze er een paar keer uit met het hoofd eerst naar beneden, gelukkig ben ik alert bij het spotten. Nicolae werkt hem nog af als een shaker uit de benidorm bastards, zijn matle skills staan ook nog niet op punt, Lazlo heeft genoeg van het kunst en vliegwerk en geeft het op.
De jongens willen wat overhang en ik neem hen mee naar Drei Zinnen. We passeren er alle overhangen met commentaren als "ziet er hard uit, ziet er pijnlijk uit, te veel slopers bij de uitklim, te kleine grepen", maar uiteindelijk kunnen we toch halt houden bij "Ordalie" (7a). Grote, maar geen goeie grepen, enkel bij de uitklim,...ze zien het weer helemaal zitten.
Ik werk hier nog maar een variant af met "Rêveries Solitaires" (7a+), start in Ordalie, uit links na de kant, een paar lekkere harde moves en wat delicaat in de uitklim, mooi.

Van de laatste variant ("Diverticule" 7a/7a+) begrijp ik geen jota, de rest van de bouder lijkt mij een logische lijn, maar ik heb geen flauw idee hoe je rechts van de kant kan starten met een ondergreep.
Nicolae gaat goed in "Ordalie", maar op het moment dat alle bewegingen goed zitten is het vat af, hij hangt als een slappe vod aan de eindbakken en werkt hem niet meer af.

Ik herhaal hem nog eens voor de video, en het geeft een boost hoe gemakkelijk het wel gaat, ik vond het indertijd geen weggever, en nu is het een wandeling, zéér goed voor het moraal.
Bij iedereen is honger het sleutelwoord nu, een pizza op kosten van de jarige, nog eens proficiat "Micky".
Zondag,
ik hoop in Rocher Canon nog wat nieuws kunnen af te werken, maar het word een dag van gidsen. Brecht is er intussen ook bij, na een lange tijd van blessureleed zoekt hij weer naar de beste vorm. We warmen op in het dak van "Lévitation"(7a+), maar voor iedereen is dit te hard (lees: teveel moves) om te starten. "3615 gauche" (7a/7a+) kan ik nog eens herhalen, iets te morfo voor Nicolae en Lazlo, maar Brecht weet hem ook af te werken, vechten tot het einde is de boodschap.
"La Mare droite" (7b) dan, Brecht werkt hem af in een paar pogingen, een boulder op zijn lijf geschreven, mooi. Nicolae zorgt voor nog een project meer, hij faalt hem twee maal aan de top, en dan begint de kracht-uithouding weer wat te sputteren. Even twijfel ik, maar deze wil ik niet herhalen, slecht vallen en zeer nare herinneringen aan het boompje en ik hou me bij wat aanwijzingen.

"Le Bombé assis" is voor iedereen weer wat op het goeie spoor te krijgen, staat nog altijd 7a, maar rond 6c zou wat eerlijker zijn, iedereen klimt hem zonder veel problemen.
Een van mooiste technische boulders daar is toch "Le Chainon Manquant avec arète" (7b), hij blijkt wat morfo of vreemd voor de anderen, maar ik ben blij dat ik hem nog eens herhaal voor de video. Het is waarschijnlijk een van weinige 7b's die ik kan blijven herhalen zonder te falen.

Onze laatste van de dag dan, klassieker der klassiekers in Rocher Canon, "Chasseur de Prises" (7a). Ook deze herhaal ik vrij snel, maar ik moet lang wachten tot er nog een boven staat, Nicolae is er zeer gelukkig mee, en terecht.

Nicolae en Lazlo blijven nog een dag langer, maar Brecht en ik houden het voor bekeken, ik hoop dat ze nog wat jus over hebben voor een derde dag, ik heb mijn twijfels.
Een rustig weekend, zonder druk, zonder de nood om hard te gaan, het moet af en toe kunnen,..........af en toe hé.

Video Fontainebleau - Bombe du genre pas mal

2011-05-12T21:57:00.000+02:00

Ik had deze in mijn eerste poging kunnen hebben had dat greepje niet afgebroken, maar ik moest hem laten liggen wegens een "appelflauwte". Te weinig eten en vooral drinken op een voorjaars zomerdag met temperaturen rond de 30°, het zal mij niet gauw meer overkomen.
Over de boulder dan, het zoeken en vinden koste ons wat moeite, en of het de moeite is om dat hele eind te wandelen om deze te klimmen valt te betwijfelen. Enkel als je in de buurt van "La Nuit" zit kan je er al eens over nadenken. Misschien niet helemaal 7b als je de herhalers mag geloven, enkel aan de uitklim moet je nog wat over hebben, maar om dan met een positieve noot te eindigen, rust en kalmte verzekerd daar.

Bombe du Genre Pas Mal (7b) Steven

Video Fontainebleau - Tonnerre de Brest

2011-05-10T22:22:00.002+02:00

Wat een mooi puur probleem is dit, hoog, technisch, een beetje kracht nodig in de start, deze heeft alles. De start van de video is mijn eerste poging, en pas toen ik goed wist dat de moeilijkheid op het einde zit werd ik wat nerveus. Gelukkig waren we met drie en voelde ik mij iets zekerder om voluit te gaan. Lekker spannend tot het einde, ik was blij dat ik deze niet moest laten liggen, het is niet de zwaarste daar in Longs vaux, maar zeker één van de mooiste.

Tonnerre de Brest (7b) Benjamin Vervaet

Fontainebleau bouldering - Tonnerre de Brest (7b) from ivan moreels on Vimeo.

Tripreport Fontainebleau - 07/08-05-2011

2011-05-09T19:52:00.001+02:00

PIJN!!
Een van mijn sterke punten (als ik zo bescheiden mag zijn), is het verdragen van pijn aan de vingers, het vel van mijn vingertoppen kan gemakkelijk 2 tot 3 dagen zandsteen verdragen zonder dat ik er last van krijg.
Dit weekend was het net wat anders.
Zaterdag,
onze (Steven en ikzelf) eerste stop is Blomont de Rocher, een mini-gebiedje dat vorig jaar geopend werd met voorlopig een 5 tal 7de graads problemen op een kort licht overhangend wandje. Ik zeg voorlopig want blijkbaar is er iemand nog volop aan het kuisen en openen, het ziet er allemaal veelbelovend uit. We starten met wat een opwarming moet zijn, maar het eerste contact met de rots, een reglette, zoals ik er elke dag een paar tussen de boterham leg als onbijt, is zo pijnlijk dat ik de strappal al moet bovenhalen, nooit eerder meegemaakt.
Dan L'Ârète de Blomont (7a+), misschien methodisch, maar we vinden het niet, toch maar eens de andere proberen.
"Court Métrage debout" (7a), met randjes die ik op andere momenten bakken vind, weer maar die strappal, andere vinger nu, maar er is alweer geen doorkomen aan.

"Le grand Jeu" ,7a+ en zitstart, maar zelfs de staande start valt enorm tegen, ik kan een "WHAT THE FUCK" niet onderdrukken. De overige twee 7de graads zijn varianten, 7b+ en 7c+, en ik zeg nee dank je. Verhuizen, en zo snel mogelijk na die mentale dreun.
We hopen wat schaduw te vinden in L'Éléphant Ouest onder het grote dak met de 101 varianten. Een van de laatst geopende logische lijnen is "Grosminet" (7b), ik heb 5 pogingen nodig, trek op de binnenkant van mijn hand een flapper van formaat, om dan nadien te zien dat ik hem niet correct geklommen heb, nog meer gevloek en allerhande. Er hangt 25 kilo magnesium aan het kleine blokje bij de start, het verandert volgens mij niets aan de graad, maar je mag het dus niet gebruiken. Pijnmodus fase 2.
"La Dernière Chance assis" (7a) is een mooie boeg die je zeker niet mag missen, een harde start gevolgd door een evenwichtsoefening op een mooi vertikale boeg. De start met bidoigts is wat pijnlijk (flapper nummer 2) en zorgt dat de boulder 7a waard is. Pijnmodus fase 3.

"Coup de Soleil" (6c/7a) zal waarschijnlijk in de winter iets minder hard zijn, de sloper op de kant was nu nauwelijks te houden en het aflopende randje op de wand nog minder. Doe daarbij het feit dat hij voor mij goed morfo was en je kan begrijpen dat ik hem 7a waardeer. Mooie boulder, wat slecht vallen en conditieprobleem. Pijnmodus blijft fase 3.

Wil je high-balls klimmen dan ben je daar ook wel op je plaats, "Coeur de Lion" (7a) zal zowat 7m hoog zijn, maar gelukkig zit de crux (op randjes) net na de start en is het einde wat cruisen in de avondzon. Pijnmodus fase 4.

Dan het laatste probleem van de dag met "Comme il vous Plaira" (7a), en ik bereik een alarmfase in de pijnmodus. Ik moet de startgreep als mono nemen omdat al mijn andere vingers dienst weigeren, ik laat mij uit de boulder vallen als ik een (scherpe) bak vast heb net voor de uitklim. Ik ben blij dat ik mezelf niet bezig zie, medelijden of een schop tegen mijn kl*t*n, geen idee wat hier op zijn plaats is.

Als ik nadien zie dat we ook deze verkeerd geklommen hebben begint die dag (na mijn brokken die ik er ooit gemaakt heb) op de zwartste dag uit mijn bouldercarriere te lijken. toch maar eens de mensen van Bleau.Info laten weten dat ook dit een logische variant is die dicht bij de 7de graad zal aanleunen, de boulder klimt dus uit net rechts van de kant, en niet met de grote ondergrepen, we waren in ieder geval weer niet de eerste om de boulder op deze manier te klimmen.
Zondag,
Stanley is nog eens in het land, en hij beslist om samen met ons op te trekken. Long time no see, en het is leuk om nog eens wat gekend volk uit Belgie te zien.
We trekken eerst naar de "Mur de Carriers" en "Rainbow Rocket", ik wil eens de slow-motion functie van mijn videocamera uittesten. Stanley klimt "Voltex" (7b+) en Steven herhaald deze, het blijft een vreemde dyno waarbij de hoogte niet zo een grote rol speelt.
Steven doet nog een paar goeie pogingen om "Rainbow Rocket" (8a) te herhalen, het lukt net niet maar de beelden zijn spectaculair.

Ons eindstation voor het weekend is "Mont Chauvet", met slecht één boulder daar, 7b+ is de minst moeilijke, en zelfs dat blijkt relatief.
Voor "International Power" (7c) wil ik zeker nog eens terug, en dan liefst met een bende gemotiveerde krachtpatsers, zo puur, en zo op kracht, een beauty in zijn eenvoud.
"Trash Vortex" (7b+) is de makkelijkste van de 7 variantes die er op de boulder mogelijk zijn, maar het werk in "International Power" en het uitwerken van "Trash Vortex" zelf kost zo veel kracht dat niemand nog wat over heeft om de boulder af te werken. Zeer mooie projecten voor een volgende passage.

Vingers kapot, een halve kilo vlees achtergelaten, maar met het motto "No Pain no Gain" probeer ik mezelf wat te troosten,........het is een magere troost.

Video Fontainebleau - Bull Dog assis

2011-05-05T20:36:00.000+02:00

Over het correct klimmen van deze boulder ga ik mij niet uitspreken, ik denk wel dat de opener iets anders in gedachten had als ik de conversaties op het forum mag geloven. De definitie is "zonder de grote greep van 11 rood", en wat overblijft is een heel mooie boulder, ergens rond 7b/7b+. Een klein beetje morfologisch voordeel voor de groten omdat je iets sneller onder spanning komt met die ondergrepen, maar de "medium sized" zullen er evenveel plezier aan beleven.

Bull Dog assis (7b+)

Video Fontainebleau - La Boullasse

2011-05-02T10:24:00.000+02:00

Ti's me wel wat, die nieuwe generatie jonge klimmers, de 7c's en 8a's worden je rond de oren gekletst alsof het niets is. En dan moet je bij de volgende video die je post meegeven dat je voor die boulder een paar sessies nodig had, "moeilijk" of "zwaar" is dan heel relatief. Als je een 7a a vue klimt is het een goed doenbare, als je er 10 pogingen voor nodig hebt is het een zware, maar toch blijft het 7a. Voor 7c dan hetzelfde, klim ik hem in een handvol pogingen of klim ik hem nooit, het blijft steeds hetzelfde niveau. Leven en klimmen voor de graad, best wel een grappige bedoening als je er even bij stil staat.

Dat terzijde, voor deze had ik dus een paar sessies nodig, vooral om de boulder te begrijpen. Nu heb ik het gevoel dat ik hem 10 maal na elkaar kan klimmen zonder te falen. 7a+ vooral omdat hij "moeilijk" is, maar "zwaar" zou ik hem niet durven noemen. Alles draait rond beweging, en niet rond kracht, ik begin deze boulders steeds beter te begrijpen, een van de weinige voordelen van ouder worden.
4 ****, een aanrader uit Restant du Long Rocher.

La Boullasse (7a+)

April Dose of Font

2011-05-01T17:43:00.002+02:00

Altijd goed voor wat vermaak, de nieuwe Dose van Neil Hart.

April Dose of Font 2011 from neil hart on Vimeo.

Time for another dose of font, April has been kind, with nice summer lie days, but also a lot of humidity, but out early enough in the morning is fine, Its also time to say goodbye to Daniel for another year, but mike has just arrived so maybe a few project jumps will go down in the next months dose.

Also got to say a big thanks to the blind men who made the intro, it was so funny watching them for hours on end and they didn’t even know that we filmed them :)

Routes are:
Montée Divine 6c+ (7a)
magma 7a
Bombe X 7b
Dix sur Dix 7b
when pigs fly 7a
L'Étrave 7b+
Multipass 7b
Barricades 7a
Le Jardin d'Ulysse 7b+
palpitations 7c
De Fil en Aiguille 6c (6c+)
Dévers et des Pas Durs debout 7a
Super Bouffon assis 7c (7b+)

Climbers:
Neil Hart
Daniel Olausson
Mike (the bear) mullins
gege moffat

Music:
The Script / dead man walking
The Naked and the Famous / Girls like you

Enjoy........................

Jawadde!!!

2011-04-30T17:30:00.004+02:00

Ik kan er eigenlijk niet veel meer van zeggen, "JAWADDE!!!"

A little bit of Fontainebleau from Lehis on Vimeo.

Zandsteen boulderen in Griekenland.

2011-04-30T17:08:00.001+02:00

Nooit van Rizoma gehoord, geen "tufa's" of immense overhang, gewoon een mooi zandsteen bouldergebied.

Rizoma Boulder Day from Emmanouel Armoutakis on Vimeo.

Video Fontainebleau - La Clems (7a)

2011-04-28T20:27:00.000+02:00

De goeie hoogte, een sloper-marmerkant, en een paar grote stenen eronder, de ideale mix om alles wat spannend te maken. Op die momenten voel ik mij een echte adrenaline-junkie, zo een lekker gevoel als je boven staat. Wat spotters en crashpads, en ik ben zeker dat je er evenveel plezier zal aan beleven.

La Clems (7a)

Video Fontainebleau - U751

2011-04-27T23:33:00.000+02:00

Nog een boulder uit Restant de Long Rocher met een Belgisch tintje, m.a.w. dus geopend door een paar landgenoten. Ik vond het de mooiste van de 4 boulders die ze er openden, de mooiste en meteen ook de hardste. Wie van pockets houd zal hier plezier aan beleven, de anderen net iets minder. Helemaal op het einde moet je er nog een serieuze ruk aan geven, net dat haalde mij over de streep om hem toch maar 7b te waarderen. Krachtig en technisch, niet te missen als je in de buurt bent.

U751 (7b)

Tripreport Fontainebleau 23/24/25-04-2011

2011-04-26T12:41:00.000+02:00

Zaterdag,
voor de middag staan we (Steven en ik) op de parking Isatis, het is Paasweekend en het is er aan te zien, zéér druk. We parkeren in de schaduw en het voelt (voorlopig) nog lekker fris aan, ik twijfel zelfs nog even om een trui aan te houden maar laat deze toch maar in de auto. Een goed idee blijkt als we een half uurtje later onze eerste boulder aan het uitwerken zijn, het is zomer.
De eerste boulders van de dag zijn de nieuwe van Hautes-Plaines, nou ja nieuw, vorig jaar geopend door Marc Lehner, maar op de noordkant boven Deux Faux Plis en dus vaak niet in conditie. Toen we er een eerste keer waren lag alles er nat bij, nu is het er ideaal. We starten in "Kamasuska" (6c/7a), mooie overhang, iets te goeie grepen, iets te gemakkelijke mantel, geen 7a, dikke 6c, maar leuke boulder en we zijn opgewarmd.

Dan "Doc' Jul Ya" (7a+), een dyno voor kamikazes, als je mist kan je kiezen tussen de boom, een paar stenen of een paar meter lager het bos in. Van 6b tot maximum 7a, voor Steven geen dyno, voor mij een halve, maar falen zal pijnlijk zijn.

De mooiste is toch "Yodakov" (7b), mooie bewegingen, een zeer spannende mantel op hoogte die wat emoties geeft bij het falen, zeer mooi. 7b is misschien ook wat teveel van het goede, 7a/7a+, naargelang de lengte van de klimmer.

We hadden bij ons vorige bezoek al gezien dat een directe op dit blok ook mogelijk is, Steven heeft er niet teveel moeite mee, (een beetje morfologisch voordeel), maar ik moet al eens serieus doortrekken om bij de kant te komen. In de veronderstelling dat dit nog niet geopend was "Yodakov direct" (7a/7a+), ietwat morfo dus.

Net achter deze boulder heb je ook nog "Gramaëlov" (7a), een type Neverland-boulder met betere grepen. 7a blijkt alweer nogal hoog gegrepen, ik zet hem 6c+ voor het "bourinage" gehalte, maar dat zal dan ook het maximum zijn, klimtechnisch en visueel de minste van deze groep.

De heuvel op, en langs de GR tot in Sablons voor "Jette à la Rue" (6c+/7a), een zeer vreemde dyno. De hoogte is zeker geen probleem, het is gewoon de manier waarop je je lichaam naar boven moet krijgen dat deze moeilijk maakt. Ik heb het vrij snel beet, maar Steven heeft nu allesbehalve voordeel met zijn lange armen en benen, pas als hij hem topt vind hij hem niet zo moeilijk. Ik hou het toch op 7a, en de meesten zullen er wel in volgen.

Tijd om nog een paar obscure gebieden met eerst Rocher de la Vallée Ronde. Slechts vijf 7de graads hier, waarvan twee straights, een 2tal jaar geleden geopend en tegen volgend jaar niets meer van terug te vinden. We hadden nu al een stevige borstel nodig om de grepen terug zichtbaar te krijgen.
"L'Abribus" (7a) is een boulder waar we beiden serieus in spartelen, de grepen zijn niet slecht maar staan allemaal nogal verkeerd. In een bekend gebied zou deze populair zijn, ondanks de nogal povere setting en het terugkerende mos vind ik hem best mooi.

Een paar meter naar links heb je "Coup de Feu" (7a/7a+) en deze is er nog slechter aan toe, enkel nog een paar vage mosvrije plekken herinneren aan een boulder. Misschien hebben we hier en daar nog een paar grepen vergeten terug vrij te maken, maar deze is hard,..zeer hard. Steven geeft het op een bepaald moment op, maar ik raak lichtjes geobsedeerd door het allemaal "net niet". In mijn ultieme laatste poging werk ik hem uiteindelijk af, voor mij is dit 7b, tot de volgende moedigen er aan andere waardering aan geven.
Laatste stop van de (lange) dag is Rocher du Télégraphe, één 7de graads daar, "Coup de Tonnerre" (7a/7a+) die we zonder topo moeten vinden, met enkel de foto die ik er ooit van gezien heb als referentie. We zijn al wat moe en dan nog een pokke-eind naar de boulders, om daar zowat een uur te zoeken, om dan een boulder te vinden en te klimmen waarvan we beiden voelen dat het de juiste niet is, en dan als we beslissen terug te keren de boulder te vinden op de terugweg, je zou van minder staan vloeken. Het begint intussen al wat te schemeren in het dichte bos daar, het moet dus snel gaan als we de boulder nog willen afwerken. Staande start is 7a/6c en deze gaat vrij snel, twee mogelijk startposities maar de start en mantel op de slopers vind ik mooi en niet zo hard. De zitstart is van en ander kaliber, mega-bakken om te starten, maar om in de staande start te geraken en dan nog te mantelen valt hard tegen. Ik werk hem nog af, maar bij Steven is het beste er af, hij moet deze laten liggen.

Het word donker en de eerste onweerswolken worden zichtbaar, we raken nog aan de wagen, maar als we in Milly aankomen krijgen we een hevig onweer te verwerken, het is eind April maar het lijkt wel eind Juli.

Zondag,
Nicolae is erbij gekomen, en met drie kunnen we het iets rustiger aan doen. De eerste boulder van de dag word "Aqua-Planning" (7b/7c) in Rocher de la Combe , of zou het moeten worden. Een groot dak dat slechts een paar weken per jaar droog is, en zelfs nu, na een paar weken zonder regen nog niet te klimmen valt. Ik ga er deze zomer toch nog eens voor terug.
We zitten er dichtbij Gorges du Houx, en iedereen heeft er blijkbaar nog wel wat te doen, verhuizen dus. Nicolae wil eerst "Gargantoit" (7a+/7a) afwerken, steven en ik assisteren en werken in de zitstart. Eerst klim ik de staande start nog eens, ik wil wat zelfvertrouwen als ik met de zitstart daar kom. Ti's wat zoeken in de "sequence", maar de zitstart volgt eigenlijk vrij vlot, mijn dag kan al niet meer stuk. Een paar pogingen later werkt Nicolae de staande start af, ook hij heeft zijn klassieker beet. Enkel Steven geraakt niet echt op dreef, "no crushing mode today" is zijn antwoord.
Dan nog maar eens naar "Ecaille de Lune" (7b+/7c), en terwijl Nicolae en steven "Mille-Pattes" (7a) afwerken blijkt Ecaille de Lune nog maar eens te zwaar. De pogingen zijn zelfs nog slechter dan bij mijn vorige passage, misschien moet ik hier toch maar een kruis over maken.
Een ander project dan, "Titanique" (7b+), maar zelfs met een ondersteunde Belgische delegatie die we er tegen het lijf lopen lukt deze ook voor geen meter. Vijf pogingen, naar de vingers staan kijken en de crashpads terug dichtplooien, deze gaat er nog aan, maar niet met 30°.

Een ander gebied dan maar, Marion des Roches, Nicolae wil graag nog een 7b klassieker aan zijn palmares toevoegen, en "Pierrot" (7b) staat op zijn verlanglijstje. Ik klom Pierrot al een paar jaar geleden en terwijl Steven en Nicolae in Pierrot werken top ik nog "La Fissure de Mise en Boîte assis (7a/7a+) en Mise en Boîte assis" (7a+/7b), twee lekkere trek en sleur-boulders. Helaas zal Pierrot voor hen voor een volgende sessie zijn, na het nodige puzzelwerk is het beste er af.
Ik wil nog een boulder zien en liefst klimmen vandaag, "Natacha" (7a+), een van de laatst geopende daar. Het ziet er moeilijk uit, maar voor Steven en mij gaat hij zeer vlot, Nicolae zijn bisceps willen niet echt meer mee, hij moet passen. Op Bleau.Info krijgt hij één 7b waardering, en ik begrijp ze niet echt, ik hou het op een kleine 7a.

Maandag,
we worden wat moe, dag drie en meer moet het niet worden. We kiezen voor Videlles l'Abbatoir, het zomergebied bij uitstek. De boulders vinden en identificeren blijkt al niet te simpel, en bij de eerste die we klimmen gaan we de mist in. We klimmen de staande start van "La haut du Pavé bas" 7a+/7b lage start, 6b+ staande start (weet ik nu), we hadden allemaal al een gevoel dat dit veel te vlot ging, volgende keer dus wat lager starten.

Bij "Gaspard le Lézard" (7a+) duurt het veel te lang eer we eindelijk de methode gevonden hebben, het beste gaat er nu bij alledrie zeer snel af en we moeten hem laten liggen, een om te onthouden voor de volgende keer.

We kunnen onze dag toch nog mooi afsluiten met "Tip Top Hit" (7a), een tip top klasseprobleem net in het begin van het gebied. 4 a 5 sterren waard, in een klassiek gebied zou deze 100 herhalers hebben.

Hier zullen we tijdens de zomermaanden nog wel een paar keer terug komen, het potentieel om nog nieuwe boulders te openen lijkt er nog niet op zijn einde, en het blijft er lekker fris. Dat laatste ondervinden we pas als we terug zijn aan de wagen, het is hoog-zomer.

Video Fontainebleau - The Fire King (7a)

2011-04-22T10:46:00.000+02:00

Ook deze is geopend door Kobe en Igor, een mooie variant op Le papillon. Of hij zijn volle 7a waardering verdient laat ik alweer aan de herhalers over, ik vond de grepen net iets te goed, en de mantel van Le Papillon maakt de moeilijkheid niet. Dikke 6c of rustige 7a, aan ieder de keuze van waarderen.

The Fire King (7a) Steven

Video Fontainebleau - La Pirouette (6c/7a)

2011-04-21T19:13:00.000+02:00

Geopend door een paar Belgische vrienden, en dan zijn we altijd benieuwd om die boulders te klimmen. Het is geen superlijn, maar zeker een mooie variant op de klassieke boulder. Een dikke 6c of een kleine 7a, aan de herhalers om dat verder te oordelen.

La Pirouette (6c/7a)

Video Fontainebleau - Les Cavaliers de l'Apocalypse

2011-04-19T10:30:00.000+02:00

Zeker een van de mooiste van de nieuwe van Cuvier Ouest, het zal zelfs vreemd lijken dat deze mooie overhang nog niet eerder opgemerkt geweest is. Er zijn 3 mogelijke lijnen, zitstart links met de kant 7a, staand in het midden 7a, en zitstart in het midden zonder de kant 7b/7c. Voor die laatste ga ik nog eens terug, en misschien moet ik Les Cavaliers de l'Apocalypse dan ook nog maar eens herhalen. Je moet hem perfect kunnen klimmen zonder het boompje te raken, in het heetst van de strijd had ik er nauwelijks aandacht voor, maar als ik de video nu bekijk hoor ik de commentaar al.
Dat terzijde is dit een aanrader, het hele gebied trouwens.

Les Cavaliers de l'Apocalypse (7a)

Tripreport Fontainebleau 17/18-04-2011

2011-04-18T11:44:00.000+02:00

Zomer?
Zaterdagochtend,
ik ben moe, en het vorige weekend zal wel voor een stuk verantwoordelijk zijn. Er zijn zo van die weekends dat je weet dat je beter thuis blijft, en het feit dat ik op mijn eentje moet rijden laat mij steeds meer twijfelen, maar de 2 dagen zon zijn zo aanlokkelijk dat ik toch maar in de wagen spring en vertrek, het idee is "we zien wel".
Filip laat weten dat hij in 91.1 zit, om op te warmen zie ik dat wel zitten, en de paar 7de graads daar heb ik nog nooit gezien, goed om te starten dus.
Over 91.1 kan ik vrij kort zijn, waarschijnlijk ga ik er nooit terug, de 7de graads zijn niet mooi en zelfs het opwarmen viel er tegen.
Ik pak mijn boeltje, wens de rest nog een succesvolle klimdag en stap naar "Kendo" (7c). De boulder staat perfect droog, maar met de zon in de vallei en bijna volledig op de boulder word het weer een maat voor niks, we staan nog even ver als vorige keer. Naar de ondergreep gaan en een beweging naar de sloper maken lukt, en starten van de ondergreep en het randje en de boulder uitklimmen gaat ook, de 2 linken blijft voorlopig niet mogelijk.

Dan een lange siësta op de parking van Roche aux Sabots tot Jan en Nat er zijn, het is heerlijk in de zon en ik heb moeite om niet in slaap te vallen.
Samen maken we de dag rond in Coquibus Vendée, een vorig jaar geopend zomergebiedje. Jan pakt snel "Le Petit Toit" (6c+/7a) mee en samen werken we wat in 'Kami-No-Ku" (7c+) ....zeer hard op de vingers.
"Mohawk direct" (7a) is een prachtige hoge plaat, een combinatie van durven doorgaan en de vingers niet helemaal in de vernieling trekken. na een drietal pogingen is het opkrassen of bloederige vingertoppen. Ik ga de'r zeker voor terug.
De dag eindigen doen we met "L'Être Trou" (7b/7b+), en dankzij de vage omschrijving van de 2 mogelijkheden op de boulder denken we heel de tijd dat we in een 7a aan het werken zijn. Loeihard, het kost ons minstens een uur om een iet of wat degelijke poging voor elkaar te krijgen, en tegen dat alles uitgewerkt is is bij mij het vat af. Jan topt de boulder in een stijl die ik niet echt gewend ben, tot op het tandvlees moet hij er voor gaan. Als ik de video's mag geloven zagen veel van zijn 8ste graads er makkelijker uit. Hij is niet alleen zeer blij dat hij hem geklommen heeft, hij is ook zeer blij dat hij er niet meer uitgekomen is bij de mantel. In zijn enthousiasme als hij boven staat hoor ik de adrenaline die zijn werk doet, mooi moment.

Het is genoeg geweest vandaag, ik ben leeg, Nataleigh heeft honger, en Jan is blij dat hij zijn dag op deze manier kan besluiten.
Na het eten twijfel ik enkel nog over mijn slaapplaats, ik hoor van Filip dat de hippodrome goed vol staat en Isatis en Sabots lijken op campings. Met het idee van zondag in de Rocher de Souris te klimmen ga ik toch maar een kijkje nemen op Croix St Jérome......heel vreemd, maar ik heb heel de parking voor mij alleen. Het word in ieder geval een rustige nacht.
Zondag,
Het is nog maar 8 uur als ik aan de boulders sta, met donsjas en muts want het is ijskoud. Wie op dit uur kan starten heeft zeker nog kans om een paar van zijn winterprojecten af te werken. Voor mij geen projecten vandaag, ik wil de nieuwe boulders van Rocher de Souris eens zien (en hier en daar een proberen natuurlijk). Ik start met "Mucho Bueno assis" (7a), opwarmen in de staande start (die toch al redelijk tegen valt), en dan de zitstart die ik hard en pijnlijk maar mooi vind. Dit is een aanrader, en met nog een klein verlengstukje aan de boulder maak je er 7a+/7b van, zeer mooi.

Dan een nieuwe dyno net links van "Sqeeze me", "Fokechnikov" (7a/6c) van onze vriend Marc Lehner, spijtig genoeg kan hij dus echt niet dyno-en, ik kan er niet meer dan 6b of iets in die trend van maken.

De hoofbrok van de nieuwe boulders ligt aan de Sentier Rouge die langs "Yogi" loopt. Mijn mond valt open van verbazing dat zoiets mooi zo lang onopgemerkt gebleven is, of toch op zijn minst ongeopend gebleven is, dit zijn stuk voor stuk "beauty's". Het is wel geen goed idee om hier op je eentje te komen, ze zijn allemaal nogal....euh hoog en af en toe wat expo. Ik vind er toch eentje waar ik mijn tanden kan op stukbijten "L'Homme Volant" (7c), voor mij een instant klassieker. Zitstart aan een goeie greep, naar de kant naar een goeie greep, slechts één meter mindere grepen, en dan weer goeie grepen met een vrij gemakkelijk topout. Een volgende sessie hopelijk met een paar sterke mannen (of vrouwen natuurlijk) want je word snel moe van elk nieuw idee zelf uit te proberen.
Het is nog maar 2 uur, maar mijn schouders staan geplooid en mijn vingers doen pijn, ik hou het voor bekeken en keer terug naar huis. Deze week heb ik de late shift, iets meer tijd om te rusten en te recupereren, want het is nodig. Elke klimmer weet dat hij naar zijn lichaam in plaats van zijn verstand moet luisteren, maar da's nu net het probleem met passie, "The mind always says yes".

Nog een paar foto's van de nieuwe van Rocher de Souris.

Ratatouille

Kric-Crak

Velociraptor

L'Homme Volant

La Souris Transgénique

La Souris Mécanique (sortie directe)

Le Poing Levé de Tommie Smith

Mistoufly??

Video Fontainebleau - La Mue Fine

2011-04-15T16:19:00.000+02:00

Hoeft niet teveel uitleg, ...gewoon spartelen!!

La Mue Fine (6c/7a) Steven

Video Fontainebleau - Le Toit du Gollum

2011-04-12T20:54:00.000+02:00

Er liggen 3 mogelijke lijnen op de boulder, waarvan deze de gemakkelijkste is. In de veronderstelling natuurlijk dat we Le Toit du Gollum correct geklommen hebben. Mantelen aan het einde van het dak bleek veel harder dan 7a, dus was dit zowat de enige mogelijkheid om in de buurt te komen. Zitstart zonder crashpad, anders ben je al halfweg de boulder.

Le Toit du Gollum (6c/7a) Steven

Tripreport Fontainebleau 9/10-04-2011

2011-04-11T19:14:00.000+02:00

Een bewogen weekend,

Zaterdag,
Afspraak met Benjamin in Coquibus Long Vaux, geen slechte keuze met het voorspelde zomerweer. We warmen op aan de boulder met Phobos Moon, de naamloze 7a op de achterkant van het blok blijkt ideaal, maar 7a kan ik er niet van maken, teveel goeie grepen. Intussen zijn Paul en Pieter-Jan ook aangekomen, we trekken samen op voor de rest van het weekend. "Les assis" (7a) gaat snel voor Benjamin en Paul, de rest klom deze boulder al bij een vorige passage. Nog wat spelen in "Phobos Moon", ik test een dynoversie met een randje in de wand, maar mijn nagels protesteren.
Paul en Pieter-Jan trekken naar "Épaule et Jeté" 7a, Steven Benjamin en ikzelf naar "À Préhension" (7c+/7c). Wij hebben geen geluk, de beide boulders in het dak zijn nat, dit zijn echte zomerproblemen. Dan maar naar "Tonnerre de Brest" (7b), vrij hoog, maar o zo mooi. Steven klom deze al een hele tijd geleden, hij gaat de ongeveer 6 meter hoge "Psychotrope" (7a/7a+) eens proberen links van Tonnerre de Brest. Ik klim Tonnerre de Brest bijna in mijn eerste poging, maar mijn voet gaat weg op het slechtste moment. Nadat Benjamin hem topt begin ik toch wat nerveus te worden, deze wil ik niet laten liggen en gelukkig mag ik hem een paar pogingen later ook invullen.

Dan Psychotrope, Benjamin en Steven vinden vrij snel een mogelijkheid om hun lengte optimaal te benutten, eerst Benjamin (dat was zeer snel gebakken) dan Steven (met iets meer moeite) toppen beiden de boulder, voor mij word het iets moeilijker. In mijn eerste goeie poging ga ik er uit, deze zit in de top 5 van mijn hoogste vallen uit mijn bouldercarrière. Terug opladen, (vooral mentaal dan) en afwerken die handel, het kopje zit goed.
Verder naar "La Nuit" (7c) waar we terug aansluiten bij Paul en Pieter-Jan, zij hebben intussen "Épaule et Jeté" (7a) afgewerkt. We zien dat Bejamin nog altijd ijzersterk is op de vingers, hij topt La Nuit in een handvol pogingen. De rest speelt nog wat in "Jour d'Hiver" (7b/7b+), maar met twijfel over de eigenlijke start geven we het op.
"Chiquenaudes" (7a+) blijkt een maat voor niks, op die zuidand voelt het aan als 35° (en het zal niet veel minder geweest zijn), niemand die ook maar enig enthousiasme toont.
Het zoeken en vinden van "Bombe du Genre Pas mal" (7b) kost ons zweet en tranen, ...dat laatste misschien niet echt, maar de chaos van boulders daar maakt het niet echt gemakkelijk. Ik klim hem weer bijna in mijn eerste poging, een greepje dat uitbreekt beslist er anders over. Wat daarna gebeurd bestempel ik als een Cancellara-ke, bij mijn volgende pogingen lijk ik wel een zak patatten, alles word 10 keer zwaarder, en als ik dan nog kramp in mijn been krijg zoals ik dat nog nooit gehad heb is het helemaal mis. Iedereen zweert bij te weinig vocht en te weinig eten, en waarschijnlijk hebben ze gelijk, wat eten en drinken en een half uur later lijkt alles weer onder controle. Enkel de boulder uitklimmen, da's voor Steven en Paul, het doet een beetje pijn dat ik hem op deze manier moet laten liggen, maar ik ben al blij dat ik terug kan stappen. (BTW, de spier in mijn been doet vandaag nog altijd pijn van die krampaanval).

Terug naar de parking waar we Jan en Nataleigh nog eens tegen het lijf lopen, het is een prettig weerzien na zijn Amerika avontuur. Samen gaan we nog naar "Compression" (7b), de boulder nog eens uitwerken, de eerste echte muggenaanval en de invallende duisternis, het is gedaan voor vandaag, maar deze staat meer dan ooit op mijn verlanglijstje.

Zondag,
Het word Rocher des Demoiselles, voor ieder wat wils daar. Iedereen (Nicolae is er intussen ook bij gekomen) klimt "Le repos du Sphinx" (7a), Steven en Benjamin ook nog "L'Éveil du Sphinx" (7a), ik kom nog eens terug voor "L'Éveil du Sphinx assis" (7b/7b+), iets te weinig conti op het moment.
Terwijl de helft van de groep werkt in "Chorizo" (7a) (zonder succes btw) kan ik eindelijk "Tri Sélectif" (7a+) afwerken, dit zal zowat de 4de of 5de sessie zijn in die boulder, voelt voor mij meer als 7b aan.

Boven in het gebied (aan het blauwe pad) proberen we nog maar eens wijs te geraken uit de wirwar van mogelijkheden op de boulder met "L'Embrassade" (7a+/7b), ik geef het terug op.
Intussen maakt Nicolae zeer snel korte metten met "L'Olive" (7a+/7a), de boulder lijkt op zijn lijf geschreven.
Steven, Benjamin en Nicolae pakken "Le satyre" (6c/7a) nog mee, geen weggever, maar ook niet van de moeilijkste, een zware 6c of een gemakkelijke 7a.
Ons laatste wapenfeit is "Miss Marple" (7a), ik ben de enige die zich comfotabel genoeg voelt op die marmergrepen. Ook niet de moeilijkste 7a, maar de 6b+ en 6c waarderingen vind ik toch maar vreemd.
Terug aan de wagen is het 26°, en ja, hij staat in de schaduw.
We noteren dit weekend als uitzonderlijk, in vele opzichten.

Scotch 'n' Rocks

2011-04-11T16:30:00.000+02:00

Mooie montage, en een pak klassiekers uit Font.

Sneeuw, blauwe lucht en boulders.

2011-04-06T11:18:00.001+02:00

Altijd een geslaagde combinatie voor mooie beelden.

Fontainebleau bouldering - Big Dragon

2011-04-05T10:06:00.000+02:00

Bijna 40, maar zoals een goeie wijn beter worden met de jaren. Met het enige verschil natuurlijk dat die wijn blijft liggen, en Jan nog meer en harder is gaan trainen. Zelf heb ik de boulder nog niet gevoeld, maar als ik naar de video kijk en zie hoe gemakkelijk het wel lijkt..... naaah. De ervaring leert mij dat video zo misleidend kan zijn, alle 8a's die ik de laatste maanden op video gezien heb lijken wel 6a's, tot je de eerste greep vast hebt,...surprise. Nee, dit is gewoon sterk, een typische Jan G-boulder, compressie en heel veel vormspanning.
Volgens hemzelf is er nog ruimte voor progressie, er zitten dus nog mooie dingen aan te komen, in ieder geval, well done!!

Big Dragon (8a+) Jan G.

@Jan: bedankt voor de beelden, volgende keer een statiefje?

Video Fontainebleau - Comme un Petit Animal

2011-04-03T22:25:00.000+02:00

Met de naam word al veel duidelijk over welk type boulder het hier gaat, vooral de eerste passen zijn "alles geven". Een beetje morfo aan de start, maar eens vertrokken is hij voor de "minder grote" klimmers waarschijnlijk wat gemakkelijker. Alhoewel de compressieboulders nooit mijn sterkste punt geweest zijn ging deze vrij vlot, een robbertje vechten in een boulder gaat mij steeds beter af. 7b+ is wat teveel van het goeie, rond 7b is geloofwaardiger zeker indien perfect technisch geklommen.

Comme un Petit Animal (7b/7b+) Steven

March Dose of Font 2011

2011-04-01T19:13:00.000+02:00

Neil zijn maandelijkse bijdrage.

March Dose is here, I have been very ill this month with glandular fever, so there nearly was no dose, but a miraculous recovery and amazing conditions meant we could get out and climb some amazing problems, With Easter on its way, most of you guys will head for the busy crags of the Franchard and such like, So my video this month, you have a bunch of routes in isatis from 6c to 7c

And for those who want to escape the crowds you have a load of absolute classics in areas you would never dream of going, trust me all the routes are well worth the visit

Enjoy...........................

Climbers: Neil Hart @ Daniel Olausson

Music: The Wind Blows [The All-American Rejects]Shrillex Remix
With Your Friends [Long Drive] Shrillex Remix

Video Fontainebleau - L'Immortel

2011-03-31T10:27:00.000+02:00

Ik en dyno's, meer een verstandshuwelijk dan "a match made in heaven". Als ze vreemd, hard of moeilijk zijn zal ik mijn schoenen ook wel eens aantrekken, maar enkel op lengte en kracht in de benen moet ik meestal passen. Hier had ik geluk, een klein beetje expo, een vreemde twist in de afsprong, allemaal genoeg om mij wat voorsprong te geven tegenover het lang geweld. Vaak is het enorm frustrerend om samen (met Steven) in dyno's te werken, deze keer was het omgekeerd, hij kreeg de jump maar niet onder controle. De "rush" wanneer ik dan eindelijk bleef "plakken" deed nog eens zoveel deugd.

L'Immortel (7a+/7b)

Video Fontainebleau - À nos 33 Amis Chiliens

2011-03-30T17:53:00.000+02:00

De reden waarom je het begin van de boulder niet ziet in de video vind je terug in de naam, als je start moet je als het ware door en uit een tunnel komen. Dat is ook het enige minpunt aan de boulder, een nogal vervelende start, voor de rest is het een opeenvolging van mooie passen. Enkel wat voorzichtig in de uitklim, het 2de camera-standpunt geeft je een idee waar je terecht kan komen.

À nos 33 Amis Chiliens (6c+/7a) Steven

Tripreport 26/37-03-2011

2011-03-28T19:45:00.000+02:00

Kracht versus mentaal.

Kort verslagje van een zomers weekend.
Zaterdag,
De eerste echte warmte van het jaar, en onze (Liesbet en mezelf) eerste stop word Gorges aux Houx, tijd om met een paar lenteprojecten kennis te maken. Het is warm, maar de rots voelt goed aan, ik durf bijna te zeggen goede condities. Wat opwarmen aan wat gemakkelijke boulders en dan naar "Écaille de Lune" (7c/7b+) aan het einde van het gebied. Terwijl ik de boulder uitwerkt topt Liesbet "Mille-Pattes" (7a), zeer sterk zo kort na haar zware blessure.

Voor Écaille de Lune moet ik nog eens terug, deze afwerken in één sessie zit er niet in.

Op de terugweg een korte stop aan "Titanique" (7b+), een uitzonderlijk mooie boeg. Deze heeft nog geen handvol herhalers en mijn pogingen vertellen mij waarom. Met de eerste zonnewarmte recht op de boulder moet ik na een drietal pogingen al een evaluatie maken van het resterende vel op mijn vingertoppen, stoppen of gedaan voor de rest van het weekend.

Foto@Bleau.info

De overkant van de weg dan naar Franchard Ermitage, ik wil mijn dag eindigen met nog een paar rustige 7de graads. Maar de boulders aan de noordzijde ("LÉclume" en "Mort á Crédit") hebben deze winter blijkbaar nog niet teveel zon gezien, ze zien er allemaal nogal groen uit. En als het dan nog wat begint te regenen is het er helemaal hopeloos.
Nog tijd voor een laatste keer te verhuizen, de overkant de heuvel op naar het hoofgebied. "Le Toit" (7a+) blijkt voor Liesbet nog wat vroeg te zijn, ondanks de vochtige grepen aan de uitklim kan ik hem vrij snel afwerken.
Parking Isatis lijkt nog eens op Camping Isatis, ik heb het liever wat rustig maar als er nog wat bekend volk bijkomt word het nog best gezellig.
Zondag,
het heeft s'avonds nog wat geregend, het is grijs en af en toe vliegt er wat nattigheid, Rocher Fin lijkt op dat moment geen slechte optie. Maar eens we er zijn breekt de zon terug door en besf ik dat het moeilijk word hier nog iets van mijn lijstje af te werken.
Eerst wat klooien in "Minotaure" (7b+), recht in de zon en ik hou de slopergreepjes met moeite vast, dan in "Le Parfum des Couleurs" (7c), prachtige overhang, maar met één pad én op mijn eentje krijg ik maar niet de drive te pakken. Ik begin er mij al bij neer te leggen dat het de rest van de dag chillen word.
Wat eten, wat spelen, terug wat opgeladen en ik begin dan maar aan "Bull Dog assis" (7b+). Ik deed de staande start al een tijdje geleden en kon de zitstart dan net niet afwerken. Ik spendeer een half uur om de staande start weer onder de knie te krijgen, maar het voelt hopeloos aan. Tot er een paar jongens wat morele steun komen betuigen en alles plots veel beter begint te lopen. Na een paar pogingen klim ik de staande start en nog een paar pogingen later is de zitstart ook een feit.

Ik begon al te twijfelen of de kracht er eigenlijk wel was, maar blijkbaar heb ik de laatste tijd iets meer nodig om de mentale ingesteldheid mee te krijgen. Ik voel met ouder te worden (onbewust) de drang om iets te bewijzen, waarschijnlijk iets in de zin van "deze oude zak geeft zich nog niet gewonnen".

Video Fontainebleau - L'Ouvreur Propose

2011-03-25T09:13:00.000+01:00

Dit moet zowat de minst mooie geweest zijn van alles wat we die dag in Cuvier Ouest geklommen hebben. De traverse-liefhebbers zullen op dat blok beter aan hun trekken komen, die zien er een pak mooier uit. Vorig weekend nog 6c/7a, maar op dit moment al gedegradeerd naar 6c, ik had het in mijn tripreport al kenbaar gemaakt dat hij die 7a niet lang zou houden.

L'Ouvreur Propose (6c) Steven

Dyno Day :)

2011-03-24T17:54:00.000+01:00

Neil Hart en zijn voorliefde voor dyno's.

Tuesday 15th March 2011, Two weeks of illness was making me weak, what better way to wake the body up than with a dyno day, Daniel was psyched, we made our plan and went for it 8 dyno’s in 6 areas all miles apart in just 6 hours due to having to drop the boy of at school and pick him up.

The only disappointment was peter pan as it was wet, I almost stuck it but hey

Routes are in order:
Rocher de la Salamandre : Nouvelle Vague 7b+
La Mare à Piat : Orgasme Cosmique 7b (7a+)
Restant du Long Rocher Nord : Sankookaï 7a (7a+)
Rocher des Demoiselles : Jet d'Eau droite 7a
Rocher des Demoiselles : Crapovsky 7a (6c)
Rocher du Mauvais Passage : Peter Pan 7b+ (7b)
Roche aux Sabots Sud : Fanny Chipie 7b+ (7b)
Roche aux Sabots Sud : Fanny Chipie gauche 7a+

Enjoy...........

@neil hart

Video Fontainebleau - Évolution

2011-03-23T20:43:00.000+01:00

Het was het eerste probleem van de dag en de toon was direct gezet, een 25tal nieuwe boulders in Cuvier Ouest en er waren er geen bij die niet de moeite waren om te klimmen. Deze geef ik een kleine 4 sterren (of 3 dikke), een kant die eerst onmogelijk leek, maar de goeie condities zullen wel wat geholpen hebben.
In't kort...zeer mooi.

Évolution (7a) Steven

Er is nog hoop.

2011-03-22T23:32:00.001+01:00

Jean Pierre Bouvier, (die krasse vijftiger) geeft er ook nog eens een lap op. Een paar jaar geleden opende hij een van de zwaarste traverses van het bos met "Le Voyage de Zhong Kui" (8b). Zijnde de specialist van de aller-retours kon een "heen en terug" niet uitblijven, "Le Voyage de Zhong Kui en aller-retour" (8c+/9a), je leest het goed 8c+/9a. Een mens word er nederig van en leeft met hoop op de toekomst, we kunnen alweer zeggen dat de mooiste jaren nog moeten komen.

C@Grimporama

Tripreport Fontainebleau 19-20/03/2011

2011-03-22T10:44:00.000+01:00

Projects "on hold".
Zaterdagochtend,
geen projecten, da's de afspraak die we maken als we (Steven en ik) onderweg zijn, geen druk, gewoon klimmen en liefst zoveel mogelijk, het word een volumetraining.
We starten in Cuvier Ouest, er zijn daar een 25tal nieuwe 7de graads geopend die ik wel eens wil bekijken en voelen. Een veel te korte opwarming in een blauwe bis en we zijn vertrokken.

"Évolution" (7a) krijgt 3 sterren, maar het mogen er ook 4 zijn, voor mij voelt deze aan als een dikke 7a, Steven heeft er wat minder last in want hij klimt hem nog eens voor de video.

"L'Ouvreur Propose (6c/7a) en "L'Ouvreur Propose droite (6c/7a) vinden we allebei meer 6c dan 7a, niets speciaal.

"À nos 33 Amis Chiliens" (6c+/7a), best niet alleen gaan proberen en de uitklim falen of je ligt 10 meter lager in het bos. Deze klimt veel mooier dan dat hij er uit ziet en voelt meer 7a dan 6c+ aan.

Als ik "dyno" bij de beschrijving zie staan zakt de moed mij meestal in de schoenen, maar met "L'Immortel" (7a+/7b) krijg je geen doordeweekse dyno. Het is een heel vreemde sprong die je moet maken, zo vreemd zelfs dat Steven hem moet laten liggen, ik kan je verzekeren dat dit meestal omgekeerd is.

Dan wat trek en sleur werk met "Comme un Petit Animal" (7b+). De naam zegt alles, bourriner comme un animal, perfect mijn stijl. Ik heb er niet teveel last mee, Steven heeft hier zijn lengte tegen en moet er heel wat moeite voor doen. Geklommen zonder fouten nog ongeveer 7b.

Veel slopers bij de nieuwe boulders en vervelende mantels als gevolg, alsook in "La Mue" (7a/7a+) en "La Mue Fine" (6c/7a). Als je de techniek wat onder de knie hebt zullen ze beiden wat gemakkelijker aanvoelen. De zitstart van "La Mue" gaat naar (7b/7b+), maar een half graadje zwaarder had genoeg geweest.
In "La Mue Fine" (6c/7a) is het al helemaal de mantel die de moeilijkheid bepaalt, hiel naast je handen en sleuren maar.

Een van de mooie (maar vreemde) overhangende boulders is "Le Toit du Gollum" (6c/7a). Geen idee of we deze correct geklommen hebben, hard genoeg voor 6c, zeker niet voor 7a (of ze houden rekening met de morfo-factor)

"La Grotte Geneviève" (7a) is dan vooral morfo, voor mij begon het als 7a aan te voelen, voor Steven al helemaal niet. Prachtige overhang, met misschien nog een loeihard project in spé.
We eindigen met een van de mooiste blokken van de nieuwe, "Les Cavaliers de L'apocalypse" (7a) en "Démoniaque" (7a/7b), een zeer mooie overhangende plaat. Zitstart aan de kant en uit aan de top zijnde Les Cavaliers de L'apocalypse, moeilijker dan dat het eruit ziet.

En Démoniaque in het midden van de plaat zonder de kant, de zitstart is 7c en die wil ik een volgende keer zeker eens proberen.
Zondag,
We gaan op hetzelfde elan voort en trekken naar Restant de Long Rocher waar een paar Belgische vrienden vorig jaar een paar boulders openden. Twee nieuwe op het blok met "Papillon", "La Pirouette" (6c/7a) en "The Fire King" (7a) en twee nieuwe op de kleine overhang er net achter.
We warmen wat op in "Le Papillon" en starten met "The Fire King" (7a), waar enkel de eerste pas wat in de richting 7a gaat, de uitklim gaat iets te vlot, net geen 7a naar ons gevoel.

"La Pirouette" (6c/7a) start links aan het blok en maakt een korte traverse op de rand, in de zomer voelt hij waarschijnlijk meer 7a dan 6c aan, nu was het omgekeerd.

In de kleine overhang er net achter was er wat meer werk, de beruchte pockets van Restant de Long Rocher in een overhang maken alles direct vrij stevig.
"La Boule d'Épaule" (7a), start onder het dak met links in een pocket en rechts op een zijgreepje, bij die eerste kruispas naar een goeie pocket moet je direct al eens diep inademen, de rest is wat trek en sleurwerk.
De grepen zijn nogal breekbaar (dat hebben we een paar keer ondervonden), en de graad was vrij correct.
De mooiste van de vier dan met "U751" (7b), zelfde start als La Boule d'Épaule maar rechts uit op de kleine boeg, ik vond hem mooi, technisch en hard. Enkel voor de pocket-liefhebbers, Steven was niet zo'n fan, veel te kleine pockets voor veel te dikke vingers.

Op de terugweg naar het hoofdgebied pakken we de naamloze 7a nog mee in het dak met "Vigipirate", alweer pockets dichttrekken (en dichthouden), da's indoor klimmen met outdoor grepen, mooi.

In het hoofgebied hebben we nog wat werk met "Le Clems" (7a), het zien er allemaal bakken uit, tot je op de kant hangt, slopy topout en wat ongemakkelijk vallen, niet echt mijn ding meer. De mono die je nodig hebt halfweg is er voor Steven teveel aan, hij laat er bijna zijn vinger achterwege.

"Gymnastique aux Agrès" klimmen we helemaal verkeerd, ik had zo al een voorgevoel, maar als ik de video zie van hoe het eigenlijk moet zal ik er toch niet voor terug gaan. Ik dacht dat ik de beste randjes gevoeld had, maar blijkbaar zouden er daar nog een paar meer moeten zijn die je nodig hebt.
De laatste word "La Boulasse" (7a+), Steven deed deze al bij een vorige passage maar voor mij is het de derde keer al dat ik er voor sta en deze keer moet hij er aan. Het duurt weer wat eer ik de goeie methode onder de knie heb, maar wanneer ik zeg dat het mijn laatste poging is is het ook de goeie poging.

Op de terugweg voel ik mij moe maar niet kapot, het is de laatste weekends al anders geweest.

Lizard beats the Big Dragon!!

2011-03-21T23:22:00.000+01:00

8a+, het kan al tellen, Jan G. is helemaal terug (als hij al is weg geweest). Hij maakte komaf met de klassieker uit Petit Bois, "Big Dragon", een klassieker voor de mutanten wel te verstaan .
Een welgemeende proficiat.

Bishop bouldering

2011-03-21T10:32:00.000+01:00

In afwachting van wat eigen materiaal (en da's toch wel wat na dit weekend) nog een video van Amerikaanse bodem. Niet de snoeiharde problemen, maar wat een prachtige setting.

Red Rocks bouldering

2011-03-17T13:05:00.000+01:00

Vorig weekend geen passage in Bleau, dus ook geen eigen video-footage. Hoe graag ik ook met de rest van de "gang" nog eens op stap zou geweest zijn, zaterdagvoormiddag aankomen om zaterdagnamiddag en de rest van het weekend in de regen te zitten was er echt teveel aan. I'll take a rain check, letterlijk en figuurlijk.

De video is niets speciaals (qua editing dan), maar de beelden en boulders zijn gewoon mooi.

Video Fontainebleau - Atome Crochu

2011-03-13T10:52:00.000+01:00

Ik had nooit gedacht dat ik zou kans maken om deze te klimmen, de pas naar de sloper voelde telkens veel te morfo aan. Gelukkig waren het dat weekend supercondities, en dat is nodig (voor mij toch). Met dat "prutsgreepje" net onder de sloper, om net iets meer lengte te maken en naar de sloper te gaan lukte het dan toch uiteindelijk. De dyno naar de rand kan je 10 keer na elkaar doen zonder te falen, maar in de boulder zelf is het een dubbeltje op zijn kant.
De video spreekt voor zich als je het verschil wil zien in lengtevoordeel (of nadeel)

Atome Crochu (7b+) Steven

Leeenig!

2011-03-11T09:57:00.000+01:00

That gives a man ideas

Switzerland bouldering

2011-03-10T10:13:00.002+01:00

Zon, sneeuw en boulders.

Video Fontainebleau - Purée de Noisettes

2011-03-09T11:12:00.002+01:00

De zon zat wat ongelukkig voor de video, maar daar hoorde je mij echt niet om klagen. Zelfs het eerste blote bovenlijf gezien (alhoewel dat wat voorbarig was), maar in t-shirt was het ideaal (in de zon).
Wat de boulder betreft, een paar lange benen en armen maakte het net iets gemakkelijker, maar ik maak er ook geen excuus van, bij mij was het vat daar al zo goed als af. Ik ga er nog wel eens voor terug, een mooie wandeling en het is er altijd rustig,
Purée de Noisettes (7b) Steven

Nice video, nice boulders, nice music!

2011-03-08T23:16:00.002+01:00

Tripreport Fontainebleau 5/6-03-2011

2011-03-07T10:34:00.000+01:00

Ideale condities!
Toen ik deze week de weersvoorspelling zag was ik niet zo heel enthousiast. Het klinkt misschien wat vreemd, maar ik ken mijn lichaam nu al een beetje en wist dat het allesbehalve in crushing-mode stond. Vier weken zonder noemenswaardig klimmen, en dan goeie condities, "nowhere to run, no place to hide", het gaat pijnlijk worden. Één harde boulder klimmen na een tijdje inactiviteit is geen probleem, er 3 of 4 klimmen op één weekend word iets anders, de kracht is er wel altijd, de weerstand....nou ja, iets minder hé.
Geen tijd dus om een inloopweekend in te lassen, de condities zijn er, en we spelen het spel.
Zaterdagochtend,
samen met Steven en zijn broer Bart zijn we weg, en de plannen zijn duidelijk, afwerken van een paar projecten.
Eerste stop ,Canche aux Merciers en "Atome Crochu" (7b+/7c). De opwarming gaat moeizaam en voelt hard aan, dat beloofd voor het echte werk.

De eerste pogingen in Atome Crochu zijn ongeveer als de laatste van vorige keer, het blijft hard. Voor Steven ligt de slaagkans een stuk hoger, morfologisch voordeel is in deze boulder een understatement. Na een paar pogingen kan ik toch eens een dyno inzetten, maar net niet, en kort daarna topt Steven hem, relax, the heat is on. Ik moet er toch "ietsje" meer voor vechten, maar kan hem toch ook afwerken, ik mag er weer een van mijn lijst schrappen.
Next one, "Gnossienne" (7c), hoog en hard. Ik geraak weer een stap verder, maar krijg geen kalmte in mijn lijf om het begin rustig te klimmen, deze gaat er de komende weken aan.

Er ligt er nog een te wachten die me (ons) verder gaat in de vernieling helpen, "Pancrass assis" (7c). Als ik een eerste poging doe lijken de grepen nog half zo groot dan de laatste keer , the mind says no, the body says no.

Er zit geen enkele zware pas in de boulder, maar de opeenvolging van halfzware passen eist zijn tol in de uitklim, hiervoor moet het lichaam in crushing-mode staan, ...volgende keer dus.
Zondag,
het plan is Rocher aux Oiseaux, maar we moeten bijsturen wegens volzet, een of ander loopevenement en er staan al tientallen wagens aan de kant van de weg, veeeel te druk. Na wat beraad naar Les Béorlots, het zal er rustig zijn (het is er altijd rustig), en er liggen ook nog een paar minder harde om te proberen.
We warmen op aan "Délice", een nieuwe 7c die vorig jaar geopend is. De opwarming is wat bakken sleuren, en de 7c ziet er hopeloos uit, maar zoals meestal willen we wel eens "voelen". Na wat pruts en zoekwerk blijkt het een van mooiste sloperproblemen te zijn die ik er de laatste tijd geprobeerd heb. We krijgen de laatste pas maar niet onder controle, ik hoop daar nog eens terug te geraken met de gepaste béta.
Tussendoor pakken we "Un Doigt dan le..."(7a) nog mee, spartelen om boven te geraken, snel vergeten en op naar de volgende.
Op dezelfde boulder dat mooie dak met "Purée de Noisette" (7b), voor de meesten beter gekend als het dak met "74% de Cacao".

Hier gaat bij mij het licht al wat uit, maar Steven pakt hem nog mee. Met de nieuwe béta die ik hier intussen gezien heb durf ik nog wel eens terug te gaan, het voelde net allemaal iets te morfo aan.
De dag eindigen we aan "ons" muurtje, waar we een paar jaar geleden een 4tal boulders openden. Steven komt een paar keer dicht bij "Dunk!", en met wat meer tijd zou deze waarschijnlijk nog gelukt zijn, ...net niet dus.
Nog snel de boulder zoeken (en vinden) met "Misty" (7a+), intekenen en nu naar huis, het vat is af, ik ben kapot. Misschien toch maar de weekends dat ik niet naar Font kan gaan wat beginnen te trainen, al was het maar om de maandagochtend iets gezwinder uit het bed te geraken.
En ik hoop dat het straks wat rustig is op het werk.

Hueco: Le Film

2011-03-03T18:35:00.000+01:00

Dit krijg je als je een paar van de sterkste belgische klimmers samen laat boulderen,

Actors are Nico, Siebe en Jan.

Video Fontainebleau - Rêve de Toit

2011-03-02T22:40:00.000+01:00

Deze was een paar jaar geleden geopend als een kleine 7a, maar de meesten die hem klommen namen de kortste (en tevens ook de gemakkelijkste weg) naar boven, gewoon direct links uit. Op die manier is er natuurlijk niet veel aan, het zal met moeite een 6de graads zijn Maar via rechts is het al een ander verhaal, dan moet je er een serieuze ruk aan geven. Ik vond het wel mooi, goeie opwarming, en wat durven ook want met die voetklem best niet op je eentje te proberen.

Rêve de Toit (droite) (7a/6c)

Feb Dose of Font 2011

2011-03-01T18:53:00.000+01:00

c@ neil hart

Three days to remember.

2011-02-27T13:02:00.000+01:00

Dat zijn inderdaad 3 dagen om te onthouden!!

Hiiiiiighball!!!

2011-02-26T15:07:00.000+01:00

15 jaar, maar wat een stel kl*t*n heeft die gast aan zijn lijf!

Tripreport Fontainebleau 24/25-02-2011

2011-02-26T11:31:00.000+01:00

Kort verslag (en deze keer meen ik het) van een korte passage in Font.
Donderdagochtend,
Ik ben al 10 minuten op weg als ik stop net voor de oprit van de autosnelweg om nog snel de benzinetank vol te gooien, ...verdomme, portefeuille vergeten. Niet teveel zagen denk ik, het had slechter geweest had ik het pas aan de peage gezien, niets aan te doen, terug naar huis en herbeginnen. Ik zie ongeveer 100 kilometer file,... maar gelukkig aan de andere kant. Het regent, met tussenpozen hard, tot net voor Melun, maar ik geef de moed nog niet op.
Mijn eerste stop is Rocher Canon, om snel een paar nieuwe boulders in te tekenen, hier zie ik ook direct dat ik vandaag niet meer ga klimmen, alles nat van de regen in combinatie met condensatie, het word een wandeldagje. Wat verder in het gebied is er nogal wat rumoer, veel volk drukdoend bezig, en ik word vriendelijk verzocht een beetje afstand te houden. Ik ben getuige van een professionele fotoshoot voor het blootblad dat gekend staat voor zijn spannende artikels. Weliswaar op afstand, maar ik blijf toch maar even kijken, het technische aspect van zo'n organisatie boeit mij enorm (yeah right!). En ja de boulders zijn ook ingetekend.
Verder nog naar Rocher des Princes, Franchard Cuisiniere en Apremont Vallon de la Solitude, de kilometers staan op de teller.
Als ik s'avonds terug naar Isatis rij lopen er eerst 2 reebokken (dat zijn die grote) over de weg, en ze maken niet teveel haast, en een paar 100 meter verder een 10 tal everzwijnen, van 100km/u ga ik naar 70 km/u, het wild is op wandel.
Vrijdag,
Om 8 uur ga ik een kijkje nemen naar de boulders op Isatis, en het ziet er niet goed uit, alles nog nat, er is geen wind en het is grijs, ik heb er geen goed gevoel bij. Ik pak de IGN kaart en ga op prospectie, op zoek naar wat boulders om te openen gedurende de lange zomerdagen. Na 3 uur zoeken vind ik toch iets waar we ons de komende zomer goed zullen amuseren, een heuveltje met mooie overhangende boulders. Intussen doet de zon wat moeite en hoop ik toch nog wat te klimmen, ik rij eerst maar eens naar Cuvier, da's toch een goeie waardemeter. Maar Cuvier ligt er nog vochtig tot nat bij, de Rempart ook, geen mens te zien en alles nat. Laatste mogelijkheid, Rocher Fin, dat wandelingetje kan er nog wel bij. En het loont want er kan geklommen worden, enkel de dingen die ik er wil doen liggen nat of niet in conditie. Dan maar samen met een paar Engelsen NOG maar eens een paar 7de graads herhalen, Rocher Fin lijkt voor mij wel op "De kampioenen", herhalingen van herhalingen, van herhalingen.
Als ik van een paar Fransen hoor dat het weer voor zaterdag allesbehalve word, (de voorspelde regen zou er voor de middag al aankomen), hou ik het bij valavond voor bekeken, better luck next time.

Video Fontainebleau - Immodium assis

2011-02-23T19:35:00.000+01:00

Voor sommigen zou de zitstart maar even hard zijn dan de staande start, maar daar ben ik het toch niet helemaal mee eens. Als je 1.90m meet zal het verschil misschien niet zo groot zijn, maar voor de rest is dit geen hapklare brok. En als de condities niet mee willen is het al helemaal problematisch. Mooi plekje met een prachtig uitzicht, voor het voorjaar en najaar als de zon nog net genoeg geeft, het is er heerlijk vertoeven dan.

Immodium assis (7b) Steven

Lijstjes.

2011-02-21T16:50:00.000+01:00

En omdat we toch allemaal zo van lijstjes houden,
de tick-list van Jan de Smit zijn bouldertrip door Europa en Amerika.
Ticklist

BTW, Welcome home!!

Sterke vrouwen.....me like 2

2011-02-20T13:39:00.002+01:00

Sterke vrouwen.....me like.

2011-02-20T13:38:00.000+01:00

For the granite lovers.

2011-02-20T00:30:00.000+01:00

Niiiice video!

Video Fontainebleau - Les Cupules

2011-02-19T13:07:00.000+01:00

Dit zal een klassieker worden, zeer mooi compressieprobleem. Iets gemakkelijker als je groot bent en de echte kleintjes zullen er werk met hebben, een aanrader.

Les Cupules (7a) Steven

Video Fontainebleau - Fourmis Rouges

2011-02-17T17:56:00.000+01:00

Langs deze weg eerst iedereen bedanken voor de verjaardagswensen, ik zal mijn best doen om even attent te zijn als het zover is bij jullie. Ik voel mij nog altijd jonger dan de 46 die achter mijn naam staan, maar als ik s'mogens uit mijn bed kom voelt het ook niet direct meer als 25 aan. Niets aan te doen, controle heb je over veel dingen, maar niet over de tijd. Als ik alle (klimmers)kwaaltjes nog een paar jaar onder controle kan houden ben ik al tevreden, de enkels, de rug, de tendinitis, voor het moment valt het allemaal mee. En als we dan nog af en toe iets moois kunnen meepakken hoor je mij al helemaal niet meer klagen.
Deze is van een paar weekends geleden, zowat 90% van de boulders hadden last van condensatie, maar de Rempart lag er goed bij. Paul Robinson klom hem dezelfde dag en had 3 pogingen nodig omdat de grepen nat waren, toen ik dat las kon ik een smile niet onderdrukken. Ik denk dan bij mezelf " niet slecht voor een oude zak".

Fourmis Rouges (7c)

Dress to impress.

2011-02-16T19:06:00.000+01:00

Zijn verblijf in Hueco heeft duidelijk Jan zijn dress-code niet aangetast, leve de jaren 80.
Dark Age , V11 of 8a/8a+, zelfs met dat spandex broekje is dit sterk geklommen.

En misschien een idee voor volgende keer. of

Moppersmurf!!

2011-02-16T18:51:00.000+01:00

Antwoord van Renaat op zijn video,...meer dan duidelijk.

Video Fontainebleau - Plats de Saison

2011-02-15T20:38:00.000+01:00

Nog maar eens het bewijs dat een goeie lengteklimmer ook wat apparte skills nodig heeft om te boulderen. Zo'n mantel zal je alvast niet te vaak tegen komen in het lengteklimmen. Er was dus een beetje technische ondersteuning nodig die het toppen van de boulder tot een goed einde bracht. Goed gedaan toch, het is ook niet de gemakkelijkste mantel in die graad.

Plats de Saison (7a/7a+) Renaat

Video Fontainebleau - La Traversée de la Memel

2011-02-13T18:33:00.001+01:00

Net iets moeilijker dan La Memel, een dikke 7b of een kleine 7b+, het zal waarschijnlijk van de weersomstandigheden afhangen. Toen ik indertijd La Memel klom was het zomer en zo'n 30°, we zaten toen met gans de bende een paar uur aan het knoeien voor er iemand de boulder topte. Geen zon, rond het vriespunt en af en toe wat poedersneeuw (mocht je je afvragen wat die witte puntjes zijn die af en toe de cameralens passeren), de slopers "plakten", en dat helpt wel een beetje.

La Traversée de la Memel (7b+)

Video - Tickmarks and picnics

2011-02-12T17:58:00.000+01:00

Ik werd er even stil van, prachtige montage.

c@ Alvi Pakarinen

Video Fontainebleau - Pince-Mi, Pince-Moi

2011-02-10T21:26:00.000+01:00

Ik had er vorig jaar tijdens de warme maanden al eens een sessie in gewerkt, maar deze heeft toch wat sticky conditions nodig. Mooie technische boulder met too-hooks, pinches en slopers, en een goeie uitvoering zal de graad bevestigen.

Pince-Mi, Pince-Moi (7b+/7b)

Video Fontainebleau - L'Oreille en Coin

2011-02-10T13:38:00.001+01:00

Het was de laatste boulder van het weekend, en dan begint deze toch door te wegen. Het zijn een paar zeer fysische passen na elkaar die na een paar pogingen problemen geven met de hydroliek.
De zitstart links en uit in L'Oreille de Coin is een dikke 7b en een aanrader.

L'Oreille de Coin assis (7a)